Sulawesi 2018

 

Dag 1 do 30-8-2018 Vertrek vanaf Schiphol (vlucht elders geregeld)

Vandaag vliegt u van Schiphol naar Makassar.

Daan heeft ons naar Schiphol gebracht waarna het grote wachten weer aangebroken is.

De vlucht ging voorspoedig ondanks dat we ruim drie kwartier moesten wachten omdat het luchtruim vol was boven Europa. Wonderlijk als alles al gepland is. Het jammere is dat je al 13 uur moet zitten en die drie kwartier net even teveel is voor je gevoel.

Overstappen in Jakkarta ging ook soepeltjes en twee en een half uur later daalden we de trap af op het vliegveld van Makassar. Het blijft altijd het ultieme vakantiegevoel als je een trap af moet ipv zo’n slurf. Het is een combinatie van vreemde geuren en die heerlijke warmte

 

Dag 2 vr 31-8-2018 Aankomst te Makassar en transfer van het vliegveld naar uw hotel de stad. U landt om 13.10 uur op Sultan Hasanuddin Airport, het vliegveld van Makassar.

In de hal werden we opgewacht door een gids en Tonno,  chauffeur voor de komende dagen. Na een uurtje rijden kwamen we bij Hotel Aston aan. Een chique ding met heel veel personeel die je welkom heten en alle deuren voor je open doet.

Er is echter 1 groot nadeel ( nou eigenlijk meer ) we hebben geen balkon en geen terras waar je even lekker buiten kan zitten. En wijn is hier al helemaal niet te koop.

We hebben ons in weten te houden om niet te gaan slapen ter voorkoming van een flinke jetlag.

Na een verkenning van het hotel zijn we de stad ingedoken. We logeren vlakbij de haven en de boullevard  waar veel reuring is. Deze boulevard staat vol met mobile eettentjes die vanaf 4 uur hun restaurantje opbouwen, de kooltjes aansteken, de tafels en de stoelen klaarzet. En dat soms met de muziek op standje 10. Je ziet het gewoon gezellig worden. Als om 6 uur de zon onder gaat, en de lampjes aan gaan het een heel gezellig gezicht.

In de avond hebben we daar lekker gegeten bij een van de vele tentjes en  vruchtencocktail gedronken.

Ook hebben we, bij gebrek aan wijn, ons eerste Bintangmoment genoten op een dakterras annex restaurant.

Omdat we redelijk moe waren zijn we op tijd naar het hotel kamertje gegaan waar we na een heerlijke douche en een door ons zelf meegebracht flesje wijn fluks gaan slapen. Volgens mij sliepen we binnen een minuut.

 

Dag 3 za 1-9-2018 Kookcursus Makassar

U wordt vandaag om 8.30 uur bij uw hotel opgehaald en bezoekt samen met een lokale gids per becak, taxi of openbaar vervoer twee markten (een vismarkt en een groenten-en fruitmarkt) in Makassar

Na het ontbijt zijn we met onze gids Hardja Makassar ingetrokken om boodschappen te gaan doen. Hardja is de komende dagen onze gids.

De eerste markt was de vismarkt. deze vismarkt is er weer zo een uit het boekje. Een drukte van jewelste. Overal vissen op planken en spoelwater wat je Haviana in glipt. Je zit ook in landen als deze vissen leggen waar je nog nooit van hebt gehoord en soms al snorkelend tegenkomt. De keuze van Hardja was sardientjes en een vis die hij Karper noemde maar daar niet op leek. Na de vismarkt gingen we met de local transportation naar de groentemarkt. De local transportation zijn hier hele kleine blauwe busjes, een kruising tussen een bus en een taxi. Veel van deze busjes zijn voorzien van luide toeters met allerlei geluiden en een soort geluidsinstallatie die vaak op standje hard staat. Heel normaal hier. haha. Na de nodige groente, kruiden, olie en meel te hebben ingeslagen zijn we weer met de local transportation naar de pont gegaan. Een pont is hier twee kano’s die met elkaar zijn verbonden (een soort catamaran) en jou (eventueel met je brommer) naar de overkant brengt van een van de vele eilandjes waar mensen wonen. Het grappige is dat die eilandenrijk ligt midden in Makassar. Je waant je hier geheel niet meer in de stad. Na een stukje lopen kwamen we bij het huis waar we gaan koken. We werden ontvangen door de heer des huizes met thee en lokale lekkernijen gemaakt van sticky rijst. Al gauw zaten de meisjes bonen schoon te maken en de wilde spinazieblaadjes van hun steeltjes te ontdoen. Dit moest wel heel secuur gebeuren, want er mocht niets verloren gaan van de kokkin. Ondertussen werd de vis gekookt en van de nodige kruiden voorzien. Al gauw stond de tafel gedekt met allerlei lekkers wat we ons goed hebben laten smaken. Na het eten zijn we met de gids nog over het eiland gewandeld naar de pont. Wat bijzonder was dat hij ons een bunker onder de grond liet zien waar de japanners in de tweede wereldoorlog verbleven. Het leek een beetje op de tunnels in Vietnam.

De pont heeft ons weer aan de overkant gezet en na weer een korte wandeling werden we opgepikt door Tonno, onze chauffeur.

Weer bij het hotel aangekomen zijn we direct doorgegaan naar Ford Rotterdam. Een oud fort uit de tijd van de VOC. We hebben ons laten leiden door een redelijk Nederlands sprekende gids. Hij wist ook te vertellen dat we aan de overkant met uitzicht op zee wat konden drinken. Hier hebben we dan ook ons Bintang momentje gepakt. Omdat we erg lekker zaten later ook wat gegeten.

Op de terugweg hebben we nog koffie gedronken in een tent waar ook livemuziek was waar we ook nog even van genoten hebben. Eenmaal weer op ons hotelkamer nog een wijntje gedronken en na een heerlijke douche zijn we gaan slapen.

 

Dag 4 zo 2-9-2018 Rit naar Sengkang met onderweg een wandeling en kanotocht bij Maros.

Vandaag om 8:00 vertrokken. We hebben een half uurtje weten af te snoepen van Hardja. Met de auto zijn we net voorbij Maros de rijstvelden in gewandeld. We hebben hier kunnen genieten van prachtige landschappen. Het begon met mooie rotsformatie die in de rijstvelden stonden. De weg ging vervolgens via de smalle paden tussen de rijstvelden naar het huis van het districtshoofd waar we koffie hebben gedronken. Daarna zijn we door een adembenemend landschap naar de grotten gelopen waar nog oude tekeningen en geschilderde handen te zien zijn. Heel indrukwekkend. Inmiddels was het ook al 34 graden geworden en werd de wandeling richting de kano’s ingezet. Vlak bij de kano’s werd er besloten met een motorboot te gaan omdat deze smalle kano’s voor ons niet het juiste vervoersmiddel was gezien het schommelen van deze zeer smalle boten. Maar goed, doordat we gemotoriseerd  gingen hebben ze ons meer van de rivier laten zien. Aan het einde van de boottocht stond Tonno ons al op te wachten en zijn we na een autotocht van 5 uur aangekomen in Sengkang. Een eenvoudig maar goed hotel. Helaas was er net als in Makassar geen derde bed geregeld. We hebben hier heerlijk op het terras genoten van het klimaat en na het eten en douche een illegale fles wijn opengemaakt op het terras.

 

Dag 5 ma 3-9-2018 Boottocht over het Tempe meer, buginese lunch, rit naar Rantepao

De dag begon weer vroeg. Om 8 uur lag de boot klaar in de rivier tegenover ons hotel. We hadden het advies niet te laat te vertrekken omdat later op de dag er golven komen op het meer waar je kletsnat van kan worden. Dus daarom maar vroeg ontbijten en klaarstaan om die tijd.

Er waren 2 boten voor ons gereserveerd omdat dat comfortabeler was. De rit ging eerst over de rivier, waarbij we onderweg veel mensen bezig zagen met het wassen van hun kleding en zichzelf. Op een gegeven moment gingen we linksaf door een soort hek in het zijriviertje. Omdat in het midden een net lag zijn we via een smalle zijkant gegaan. Varen op het meer is een belevenis. je ziet overal kleine bootjes met vissers en een soort water eilanden. Dit zijn drijvende dijken gemaakt van heel veel waterlelie planten die als het zogenaamde eiland rond is geworden wordt vastgeprikt  met lange bamboe stokken. Omdat de vissen dan opgesloten zitten worden ze in die eilanden gekweekt en gevangen. Een hele slimme manier van vissen dus. Ook de vele netten moeten voorkomen dat er veel vissen via de rivier richting zee verdwijnen. Ook de vissers gaan met hun tijd mee. Ze vissen nu door hun netten met een soort paraplu constructie met het net in het midden in het meer te laten zakken.

Na een ruim kwartiertje varen kwamen we bij de floting houses. Huizen gebouwd van bamboe en hout die alleen maar drijven op het meer. In deze huizen wonen werkelijk mensen. Voornamelijk vissers families. In 1 van die huizen zijn wij uitgenodigd voor een kop koffie en hebben we hun huis mogen bekijken waar gegeten, gekookt en geslapen wordt. Veel stelde het niet voor.  De plek in het meer is afhankelijk van het seizoen. Als ze zich gaan verplaatsen lichten ze het anker wat bestaat een hele lange bamboestok waar hun boot met een touw aan vast zit. Eenmaal de nieuwe plek bereikt steken ze de stokken weer in de bodem van het meer.

Op de terugweg was de wind al ietsje aangewakkerd en kwamen we inderdaad nattig aan bij de rivier waar de auto met onze chauffeur Tonno klaar  stond. Er stond nog een bezoek aan een weverij op het programma. Deze duurde maar kort omdat we dat al vaker gezien hebben in diverse landen. Na de bezichtiging hebben we afscheid genomen van onze gids Hardja. Voor hem zat de klus er op en ging hij naar huis. Tonno gaat ons naar Rantepao in Toraja district brengen.

De rit naar Rantepao van zo’n 5 uur was best wel een opgave. Gelukkig hadden we nog een pauze in een boerderij. Dit was best grappig. Onder het huis stonden een stuk of twintig koeien waaronder ook van Nederlandse afkomst. Deze koeien werden ook gemolken om kaas van de melk te maken. Dit gebeurd heel weinig in Indonesie. Over het algemeen worden koeien gehouden om mee te werken of om ze op te eten.

Rond 6 uur kwamen we aan bij Hotel Luta. Een mooi hotel. Een beetje in koloniale stijl met een mooie tuin in het midden. Hier hebben we meteen kennis gemaakt met Enos onze nieuwe gids. Tonno taaide snel af want die voelde zich ziek.

Nadat het derde bed was geinstalleerd ( dit schijnen ze hier niet standaard van te voren te kunnen regelen ), het hotel te hebben verkend, en tot de conclusie te zijn gekomen dat de bar dicht was en er ook geen wijn werd verkocht zijn we het stadje in gegaan. Het is hier een drukte van jewelste met wel heel veel brommertjes op de weg.

We hebben uiteindelijk lekker gegeten bij restaurant Monica aan de overkant van het Hotel.

Na het eten nog een korte zwembadsessie gehouden met de voetjes in het water. Waarna we redelijk gaar onze bedjes in zijn gedoken.

Dag 6 di 4-9-2018 Per auto en te voet langs de dorpen van de Toraja,

We hebben allemaal redelijk geslapen en beginnen al te wennen aan het tijdsverschil.

Na het ontbijt werden we opgewacht door Enos en een nieuwe chauffeur, Anton genaamd. Tonno was nog ziek.

Allereerst hebben we de buffalo markt bezocht. Een markt mat allemaal buffalo’s die op hun paasbest er bij staan. Deze beesten worden verkocht om vervolgens geschonken te worden bij de begrafenisrituelen. Hoe mooier ze zijn, hoe duurder ze zijn. Vooral de buffalo’s met een wittige kop en blauwe ogen zijn heel veel waard. De prijs voor een buffalo kan variëren van 5000 tot 60000 euro. Dit is echt niet te geloven maar er was zelfs een buffalo kapper aanwezig die de nekharen van zo’n beest stond te knippen

En kan je nagaan. Als dat beest verkocht is dan wordt die geschonken aan de familie van de overledenen om vervolgens als hij pech heeft geslacht te worden.

Na de buffelo’s waren de varkens aan de beurt om te bekijken. Die beesten worden daar ook verkocht. Eenmaal verkocht worden ze over het algemeen op bamboe gebonden en op de brommer op een auto vervoerd onder luid gekrijs. Nu weten we waar het gezegde gillen als een speenvarken vandaan komt.

Ook de kippenverkoop hebben we mogen bewonderen. maar dat ging redelijk normaal. Of zijn we daar al aan gewend in die andere landen?

Na de rest van de markt door te zijn gewandeld zijn we naar de begrafenis ceremonie gereden. het is bijna niet te beschrijven wat je daar mee maakt. Families die op komen draven worden aangekondigd door een soort ceremoniemeester. Allereerst komen de buffels, varkens. En onderwijl staat een groepje mooi opgemaakt en gekleden  meisjes te dansen met gezicht richting de familie en de overledene. Die overledene kan al maanden oud zijn. Zij worden ingespoten met sterk water om ze te conserveren. Na de beesten komt de stoet met familieleden voorbij waarbij ze weer begeleid worden door oude vrouwen die op een boomstam staan te trommelen en daarna door een kring van mannen die een traditionele dans doen. Wel lachen want ze bewogen amper.

Dit blijft zich steeds herhalen tot alle families en de families van de families zijn geweest. Dit kan bij hele rijke families dagen duren. Welliswaar  verspreid over soms wel een paar weken. We mochten ook nog een blik werpen in de keuken waar de lunch voor de vele gasten werd gemaakt. Allereerst lag daar een geslacht varken en waren ze bezig met varkenslever en ander onderdelen van het beest, kruiden en groente in de bamboe te stoppen. Dit bamboe struik gaat dan vervolgens op het vuur en wordt voorzichtig opgewarmd omdat het niet mag verbranden. Wij weten al hoe onze nieuwe pannenset er uit gaat zien. 🙂 Morgen gaan wij dit ook eten maar dan met kip.

Onder de indruk zijn we weer doorgegaan en hebben we in de bergen met een  werkelijk fantastisch uitzicht over de rijstvelden genoten van de lunch. Na de lunch hebben we een prachtige wandeling gemaakt door de rijstvelden en de traditionele dorpen met hun bijzondere huizen. Wij zijn best onder de indruk geraakt van deze geweldig mooie omgeving.

Onderweg terug hebben we nog getracht wijn te kopen maar deze was zo duur dat we maar overgeslagen hebben. Dan maar wat meer Bintang momenten. haha.

In de avond hebben we gegeten bij Cafe Aras 1. Deze schijnt beter te zijn dan 2 die nieuwer is.

 

Dag 7 wo 5-9-2018 Excursie met korte wandelingen door Torajaland

 

Tonno is gelukkig weer beter en om 8:00 gaan we weer op pad. Met Enos weer achterin de auto gaan we nu naar zuiden van Toraja land. Ook hier gaan we wandelen en de cultuur wat betreft de begrafenissen en alles wat daar omheen gebeurd opsnuiven.

We beginnen bij de graven in de rotsen. Hier liggen overledenen in gaten die zijn uitgehakt in de rotsen. Bij deze graven plaatsen ze dan ook poppen die de overledene moeten voorstellen. Vroeger waren dit houten beelden die aangekleed werden. Tegenwoordig proberen ze net als in Madame Tussaud de mensen zo gelijk mogelijk na te maken. Deze gaten worden weer afgesloten na het ritueel en weer opengemaakt als de volgende dode zich aandient. Dat hakken van zo’n graf gebeurd helemaal met het handje. Ook wordt er een tijdelijke steiger gebouwd van bamboe zodat ze er goed bij kunnen.

Maar het meest bizarre wat we gezien hebben dat ze baby’s die overlijden in een gat van een speciale hele dikke boom plaatsen die ze dan weer dichtmaken met een soort bamboemat. Binnen een jaar of tien groeit dat gat dan weer dicht en blijft het overleden kindje in de boom zitten. Omdat ze, vooral vroeger niet zo bezig zijn met jaartallen is de definitie van baby hier dat ze geen baby meer zijn als ze tandjes hebben.

We zijn ook nog in een grot geweest waar de overledenen samen met hun pop werden opgeslagen.

De lunch  was traditioneel. We aten bij een familie die de kip hadden klaargemaakt in de bamboe. Dat was best lekker en het scheelt wel afwas want de bamboe gooi je gewoon weg als je opgeschept heb. De lunch was lekker en na nog wat gezeten te hebben en nog een in gebruik zijn de babygrafboom te hebben bekeken Zijn we de rijstvelden in en doorheen gewandeld. Wederom erg genoten van de prachtige omgevingen daar.

Eind van de middag zijn we weer aangekomen bij het hotel waar we afscheid hebben genomen van Enos. We hadden van hem nog wel de tip gekregen dat we bij een Warung  vlakbij het hotel palmwijn konden drinken. Dus wij er op af.

We kregen meteen een plastic beker van bijna een liter die we gretig in onze glazen schonken. Alleen helaas……..het was niet te drinken. Het smaakt hier naar zuur afwaswater. Na uitgegruweld te zijn hebben we dat spul afgerekend en zijn gauw bij het restaurant met een Bintang de vieze smaak weg gaan spoelen. Hierbij hebben we meteen het voorleesmomentje gedaan om deze blog te optimaliseren met de aanvulling van de meisjes.

 

Dag 8 do 6-9-2018 Rit van Rantepao naar Pendolo aan het Poso Meer

Over deze dag valt niet zoveel te vertellen. We hebben lang in de auto gezeten en weer de meest erbarmelijke stukken weg moeten bereizen. Door de vele landverschuivingen tijdens de regenseizoenen zijn de wegen hier heel erg slecht geworden. Zeker als je de bergen in gaat. Respect voor onze Tonno. Hij is echt een goede chauffeur. Onderweg hadden we nog gesprekstof (gebrekkig) met Indonesiers tijdens een koffiebreak We zaten in een tentje vlak tegenover een klein vliegveld die door de Nederlanders in 1946 was gebouwd. Zelfs de oude foto’s werden nog aan ons getoond. Lunchen hebben we bij een restaurantje gedaan met een waterpretpark. Die was overigens dicht maar het restaurant die op een soort steigers in het water lag was wel open. Het grappige was dat het keukenafval en de restjes van onze borden in het water werden gekieperd met als resultaat een berg grote vissen die alles op kwamen vreten. Ook hebben we nog even onderweg gekeken bij een waterval.

Het plekje waar we gaan slapen is wel leuk. We logeren in een houten hutje aan het meer.  En waar een meer is, is een zwemmomentje die we ook snel nog even gepakt hebben voor het eten. Volgens de beschrijving zou het een eenvoudig diner zijn. Dat klopt maar hij smaakte verrukkelijk. Ondertussen hebben we ook kennis gemaakt met onze nieuwe gids. Een dame deze keer. En ze heet Elly. Met Elly hebben we onder het genot van een kop koffie de komende dagen nog even doorgenomen. Voor het slapen gaan hebben we nog even bij kaarslicht voor ons hutje gezeten. Gezien de vele mumzels hebben we besloten vroeg onze bedjes in te duiken.

Dag 9 vr 7-9-2018 Met uw privé-boot over het Posomeer naar Tentena

Vandaag geen auto maar een boot. Na een ontbijt bestaande uit 4 pannenkoekjes een potje jam en een banaan zijn we naar Tindoli gevaren waar we een wandeling hebben gemaakt naar het watervalletje. ook hebben we nog een kopje koffie gedronken bij familie van Elly.

Het volgende dorpje waar we heen zijn gevaren was Dulumai. Ook hier zijn we doorheen gewandeld. DE laatste boot rit ging naar ons volgende slaapplek.

Dat zag er fantastisch uit. Je komt aanvaren bij een soort schier eilandje waar een stuk of 10 houten huisjes gebouwd zijn. 1 daarvan dat met open deuren op ons te wachten. We werden welkom geheten door Annelies. zij is voormalig Nederlandse en is de eigenaresse.

Het huisje is heerlijk. 10 stappen en je ligt in het Posso meer die een heerlijke temperatuur heeft. En als je stil blijf staan of liggen komen er kleine visjes die aan je huid gaan knabbelen. Een klein paradijsje dus.

Na de lunch hebben we heerlijk geluierd. Eindelijk weer eens een heerlijke middag en avond met niets op het programma dan genieten van alles om ons heen. Het diner, die hier bij in zit was erg lekker. We kunnen nu het eten van een gele vin Tonijn van ons lijstje afhalen. De vis was heerlijk er zat alleen voor onze smaak iets te veel Lemongras in.

Na nog een wijn en tja we moeten het toch opbiechten, een kretek momentje zijn we vroeg onze bedjes ingedoken. Wat betreft het Kretekmomentje. Deze hebben we bijna iedere avond. We roken dan gezamenlijk 1 sigaret met kruidnagel  er in. Dat geeft zo’n lekkere smaak aan je lippen. Echt over de longen doen we niet hoor. We zijn er tenslotte nog steeds erg trots op dat we niet meer roken sinds bijna een jaar.

 

Dag 10 za 8-9-2018 Excursie naar de Saluopa waterval & Tentena

Na het ontbijt, bestaande uit pannenkoekjes met jam, banaan of honing van de kruidnagelbloem zijn we met het bootje naar de weg gebracht waar Tonno op ons stond te wachten. Je kan hier namelijk niet met de auto bij de huisjes komen. In Tentena hebben we Elly opgepikt en zijn we met haar over de local market gegaan. Die er weer uit zag als een local market 🙂  Met die uitzondering dat je hier getuigen kan zijn van ter plaatse geslachte varken die in allerlei delen te koop liggen. Als trek zou hebben in vleermuis ben je hier ook aan het goede adres. Deze flink grote beesten worden eerst met een brander geroosterd ( wat trouwens ook met de varkens gebeurden) voor wat ze zeggen om hygienische reden en om de haren te verwijderen. De vleermuizen worden van hun vleugels ontdaan en de lijven worden aan spiezen geprikt. Van de vleugels schijnen ze heerlijke soep te maken.Tevens  hebben we nog even een hoofddeksel gescoord. Die gaan we nodig hebben bij de wandelingen de komende tijd ivm kleine teekjes die op je kunnen vallen.

Vervolgens ging de rit naar de waterval. Een erg mooie waterval die uit verschillende verdiepingen bestaat. Volgens de beschrijving kan je er zwemmen maar volgens ons was die daar niet echt lekker voor. Ellen is nog tot de derde verdieping geklommen. Maar ook daar was het niet echt zwembaar volgens haar. In een Warung (klein indonesisch restaurantje) hebben we lekker gegeten. Ik heb hier het plaatselijke populaire gerecht Paling gegeten. Erg lekker. De palingen hier zijn ongeveer 4 keer zo groot en dik als in Nederland.

Daarna zijn we weer terug gegaan naar ons huisje na nog wel even een Balinesche wijk met tempeltjes te hebben bekeken.

Bij ons huisje weer lekker geluierd en ons weer opgefrist. Je mag je hier ook in het meer wassen wat natuurlijk een leuke ervaring is. Helemaal als je je zit te scheren in het water er onderwijl visjes aan je zitten te knabbelen.

Ook weer lekker gegeten op de locatie. En na het laatste restje wijn te hebben op gedronken op tijd gaan slapen wat we moeten er berevroeg uit.

 

Dag 11 zo 9-9-2018 Lange rit door het regenwoud naar Doda in de Besoavallei

Er vroeg uit dus. Om half zeven zaten we al aan het ontbijt wat heel netjes vroeg geregeld was door Annelies. Onze koffers werden onderwijl door de schipper op het bootje geladen. Nadat alles aan land, en in de auto gebracht was vertrokken we om 7 uur richting Tentena waar Elly zich bij ons heeft gevoegd. Het was inderdaad, zoals aangegeven een lange rit. Onderweg hebben we nog wel koffie gedronken in een heel klein bergdorpje waar de vooruitgang nog niet was uitgevonden. Koffie werd nog op een houtvuurtje gekookt en natuur was de wc daar weer recht tegenover. Nou ja WC….. een zeer klein veel te laag houten aanbouwtje met een klein bakje water en twee plankje waar je wat tussen kon produceren. Ook werden we nog verrast op een prachtige plek met uitzicht over het dal met een heerlijke koude lunch die Elly had meegenomen. Wat wil je nog meer, lekker smikkelen, in de zon met een prachtig uitzicht. Na al het gehobbel over de onverharde wegen kwamen we rond 5 uur aan bij Berkat. Een homestay in de Doda valei. Deze homestay bestaat uit 3 houten huisjes die heel eenvoudig zijn. Een koude douche, een mandiebak en gelukkig een een normale wc. We hebben stroom van 6 tot 6 dus in die tijd kan je alles opladen. Moet je wel je licht aanlaten anders lukt het niet. Het eten is hier geweldig. heerlijke lokale gerechten die heerlijk zijn klaargemaakt.

Karin is vanavond vroeg gaan liggen omdat ze last had van krampen. Ellen en ik hebben nog een tijd met Elly zitten praten onder het genot van enkele glazen Arak met sprite. Ja het is weer gelukt om Arak te vinden hoor 🙂

 

Dag 12 ma 10-9-2018 Excursie langs de beelden en dorpjes van de Besoa-vallei

Om half 8 zaten we al aan het ontbijt. Wederom pannenkoekjes. Daar schijnen ze hier wel van te houden. En om 8 uur zaten we al in de auto in lange broek en met van de week gekochte hoofddeksels en een lokale gids die luisterde naar de naam Derrek. De reden dat we zo warm aangekleed waren was omdat we door de jungle gaan met snijdende grassprieten, prikkende kruidje roer me netjes en allerlij mumzels die ons lekker vinden. Het bleek ook geen overbodige luxe. Onze Derrek liep voorop met een groot mes ons pad te hakken zoals je dat ook in films ziet. Ook dat hakken was geen overbodige luxe en dat deed hij ook goed. Hij maakte zelfs een bruggetje over een riviertje van een bananenboom zodat wij droog naar de overkant kwamen. De verrassingen kwamen onderweg waar we naar grote potten en beelden geleid werden van bijna 5000 jaar oud. Dit zijn weer van die wonderen in onze wereld die niet te bevatten zijn. De beelden, die wel wat weg hadden van de beelden op de Paaseilanden en bij de Maya cultuur lagen hier nog ongerept bij omdat hier nog maar heel weinig toeristen komen. Je vraag je af hoe ze in die tijd gemaakt kunnen zijn en en daar terecht zijn gekomen. Ook omdat het gesteente bijvoorbeeld niet uit deze omgeving komen. We moesten weer erg denken aan het boek van von Danicken “ waren de godden kosmonauten”. De plek in de Doda valei heeft in ieder geval een grote indruk achtergelaten op ons. Het was zeker de moeite waard ondanks de barre rit van gisteren dit gezien te hebben.

Na alle wonderen bewonderd te hebben met tussendoor een overheerlijke lunch bij de homestay hebben we ons lekker gewassen. Ik in de douche met de mandibak en de meisjes onder de door ons meegebrachte campingdouches die de hele dag in de zon hebben liggen op te warmen. Omdat we morgen vroeg vertrekken zijn we op tijd onze krakende en piepende bedjes ingedoken.

  

Dag 13 di 11-9-2018 Rit van Doda naar Palu, vlucht naar Makassar

Zoals ik al eerdere had beschreven zijn de wegen slecht op Sulawesie. Ook zijn ze niet te vertrouwen als het gaat om je tijd te berekenen hoe lang je over een rit gaat doen. Als het ergens flink geregend heeft kan de weg soms amper berijdbaar zijn. Om maar aan te geven hoe erg het is. We gaan een rit maken van 180 km. Hier gaan we ruim 6 uur over doen. Met dit in ons achterhoofd en op advies van Elly en Tonno besloten om 6 uur al te gaan rijden om te voorkomen dat we onze vlucht naar Makassar gaan missen. De reden dat we eerst naar Makassar gaan is dat er geen vliegtuigen rechtstreeks naar Manado vanaf Palu, onze volgende bestemming gaan. Alhoewel wij later op het vliegveld zagen dat er wel vluchten heen gaan waarschijnlijk.

Maar goed. 6 uur hobbelen met tussendoor 2 stops heeft ons naar Palu gebracht. De rit vroeg in de ochtend was best  mooi. De opkomende zon de mist die nog in de dalen hing gaven prachtige plaatsjes. In Palu hebben we nog even samen met Elly en Tonno gelunched alvorens we zijn afgezet bij het vliegveld van Palu.

De rit was wat betreft de tijd die we er over gedaan hebben meegevallen, wat betekende dat we wel wat lang hebben moeten wachten voordat we konden vliegen. Dat ging wel voorspoedig en bij aankomst op Makassar werden we verwelkomd door de broer van Tonno. Otto, hem hebben we ook als chauffeur gehad toen Tonno ziek was.

Na incheking bij het hotel zijn we weer lekker aan zee gaan zitten waar we een Bintang momentje hebben genomen en later wat hebben gegeten. Later hebben we op onze kamer nog van een jus met Arak genoten, alhoewel deze combinatie met deze Arak niet zo’n succes was en zijn gaan slapen.

Dag 14 wo 12-9-2018 Makassar, vrije dag

Het plan was eerst uitslapen. Dat was namelijk nog nergens gelukt. Nou de dames is het weer gelukt hoor. Tegen half elf kwam er weer leven in. Nadat we allemaal lekker gedouched hadden zijn we de stad ingegaan waar we een straat verderop gelunched hebben. Daarna gingen we op zoek naar Kantor Pos. We hebben namelijk postzegels nodig en die kan je alleen maar bij het postkantoor kopen en direct laten stempelen. Het postkantoor waren we al een paar keer langsgereden die moesten we nu al wandelend terug vinden. Het eerste postkantoor kon ons niet aan postzegels helpen. Wel kon de beamte door wat te brabbelen en wat te wijzen uitleggen dat er een blok verder ook een postkantoor was. Deze was snel gevonden. Oude herinneringen kwamen weer boven. Het postkantoor was zoals het er vroeger bij ons ook aan toeging. Bankjes waar je kon wachten en nummertje trekken voor het loket waar je moest zijn. Gelukkig konden wij direct door naar loket 5 waar de postzegels gekocht en gestempeld konden worden.

Het volgende avontuur op het programma was, hoe kan het ook anders, De Mango van Makassar zien te vinden. Al gauw stopte er een Bemo en na het adres aan de chauffeur te hebben laten zien knikte hij en konden we instappen. Een Bemo is een piepklein blauw busje die door de steden rijden. Voor een vast bedrag van 5000 roepie (30 cent) brengen ze je overal naar toe als het maar op de route licht. Vaak zitten er ook flinke speakers in die op standje hard staan en zijn de toeters die veelvuldig gebruikt worden meestal van het soort dat alle produceert aan geluid behalve getoeter.

Na ongeveer 15 minuten zagen we ons hotel voorbij komen wat betekende dat we geen klap opgeschoten waren. Wat bleek nadat ik google maps maar even aangezet hebt, is dat we waarschijnlijk eerst een noordelijk rondje hebben gemaakt. Weer een kwartier verder en na wat blikken op Google maps waren wel zuidelijker gegaan maar de Mango begon weer uit zicht te geraken. Net toen we zelf zoiets hadden van “we moesten maar eens uit gaan stappen” Stopt de chauffeur en zei dat we er waren. Nou alles wat we zagen…..geen Mango. Wel een volkswijk. Toen we aan een man met een brommer Riksja vroegen waar de straat was waar wij dachten waar de Mango was, wees hij naar dezelfde straat als waar we afgezet waren. Op een een of andere manier klopt de benaming van de straat dus niet en zaten we helemaal verkeerd. Dan maar weer Google als onze gids aangezet en zijn we gaan wandelen richting de Mall waar de Mango zich in bevindt. Als lopende belande we eerst midden in een bruiloft die op straat werd gevierd. Vervolgens ging de weg langs de rivier waar een paar kilometer aan kleine Ranzijn Groot en slot, en Intratuins waren gevestig met allemaal de zelfde planten die bij ons normaal gesproken op de vensterbank staan. Onderweg kwamen we nog de Holland bakery tegen en in de hoop een bruin brood te kunnen scoren zijn daar naar binnen gegaan. Maar helaas.

Het laatste stuk hebben we een taxi genomen. De Mango zat in een gigantisch grote mall waar de dames weer heerlijk hebben kunnen snuffelen in allerlei winkels. We hebben overigens nog nooit zoveel bediening met vierkante meter gezien zoals daar. Wel lachen. De meisjes hadden ieder voor 1,20 euro haarspeldjes gekocht die door 4 meisjes werden ingepakt en vervolgens werden afgerekend door een jongeman. Het was behoorlijk druk achter die balie kan ik je zeggen :-).  De Mango had alleen niet de juiste mode voor de meisjes. Na een paar platvoeten, een lounche broek voor de dames en een overheerlijke Hamburger hebben we de taxi terug naar onze wijk genomen. In de supermarkt waar we eerder waren hebben we nog Kopi Luwak gekocht voor Daan. Dat is van die koffie waar de bonen van worden opgegeten en uitgescheten door een soort kat.

Vervolgens aan de boulevard nog genoten van een Bintang en zijn we naar ons hotel terug gegegaan om op te frissen.  

We hadden op weg naar het hotel een bar annex restaurant gezien waar wijnglazen boven de bar hangen. Wij erop af natuurlijk. Ze bleken chinese witte wijn te hebben. Ter plaatse hebben we toen besloten dat we daar gaan eten vanavond.

Zo gezecht zo gedaan dus. Eenmaal aan de tafel kregen we een menukaart met met Indonesische gerechten en allerlei dranken die we konden bestellen. Toen we eenmaal gingen bestellen bleek dat alles uitverkocht was behalve bier. Ook de witte chineesche wijn konden we niet per glas bestellen om deze te proeven. Gezien onze ervaringen met chineese wijn hebben we maar besloten daarvan af te zien. Resultaat was dat we aan 4 flessen Prost bier zaten. Dit is een nieuw merk en als je er 3 bestelde kreeg je er 4.

We hebben wat kleine gerechten besteld die we met z’n 3en hebben opgegeten.

Hierna naar het hotel gegaan en vlug gaan slapen want morgen moeten we er vroeg uit.

Dag 15 do 13-9-2018 Vlucht van Makassar naar Manado, transfer van Manado naar Pulisan

Om voor 6 uur zat Tonno ons weer op te wachten om ons naar het vliegveld te brengen. Hij was de dag ervoor weer in Makassar aangekomen na 20 uur rijden.

Mooi op tijd zijn we ingecheckt en na een kop koffie konden we al aan boord. De vlucht ging voorspoedig. In Manado werden we opgewacht door een chauffeur van resort Pulisan. Na een rit van 1 uur en 40 minuten kwamen we aan in Pulisan. Een klein dorpje in het uiterste van noord Sulawesie. Aan de zijkant van het dorp stopt dan het busje en er komen vervolgens 2 dames en 1 heer naar ons toe die onze koffers gaan dragen naar het resort.

Dit gaat over een smal paadje met enkele oversteken over hele kleine riviertjes en deze tocht duurt ongeveer een kwartiertje.

Als je eenmaal  aankomt ziet het er bijzonder uit. Allemaal houten huisjes aan het strand. Deze zijn heel eenvoudig ingericht. We hebben geen douche maar een mandibak maar gelukkig wel een normale WC. We hebben stroom van 5 uur tot 10 uur in de avond.

Ondanks dit alles lijkt het wel een klein paradijsje.

Na een heerlijke lunch zijn we wat gaan zwemmen in zee een klein stukje verderop omdat het eb is en het strand bij de huisjes niet echt prettig is.

Na het eten, wat hier gezamenlijk is met de overige gasten, En wat de pot schaft. zijn we na nog een arakje met Sprite op tijd gaan slapen.

 

Dag 16 vr 14-9-2018 Pulisan, halve dag excursie per boot en te voet naar Tangkoko Batu Angus

Wederom heel vroeg wakker omdat de boot naar de jungletocht al om kwart over 6 gaat.

De zee is erg onstuimig en het waait behoorlijk. Het blijkt dat we last hebben van een orkaan die boven langs gaat richting de Philipijnen. Na een wilde zeetocht kwamen we aan bij de start van de jungle tocht.

Het begon al meteen dat we midden in een groep Makaken gingen zitten die gewoon lekker hun gang gingen zonder zich echt aan ons te storen. Vervolgens zijn we op zoek gegaan naar de Tarsier dit zijn piepkleine aapjes met hele grote ogen, Deze aapjes zijn erg moeilijk te vinden. Gelukig hadden we 2 hele goede Rangers bij ons die de beestjes wisten te vinden. Je moest wel goed kijken omdat ze schuilen in de stammen van bomen. De volgende was het vinden van de Cuscus. Een klein beertje die leeft in de boomkruinen. En aangezien de bomen heel erg hoog zijn hier was dat niet een makkelijk klusje. Uiteindelijk hebben we er toch een paar gevonden en op de gevoelige digitale plaat vast kunnen leggen. Het meest bijzondere was wel het zien van de Hornbil. Een werkelijk prachtige vogel die een beetje lijkt op een Toekan. Omdat het vrouwtje in een holle boom een nest met jongen had was het even wachten totdat enorme beest van wel 2,5 kilo te zien die het nest van eten kwam voorzien. Erg indrukwekkend.  Ook werden we ook getrakteerd op enkele vogels die door onze Rangers opgespoord werden. Aan het einde weer met de boot terug. De zee was nog steeds erg onstuimig met als resultaat dat we drijfnat aankwamen bij het resort. Wel lachen hoor zo’n ruige tocht. DE lunch was inmiddels klaar en na snel droge kleren aan te hebben getrokken hebben we hiervan weer genoten.De middag hebben we relaxed door gebracht aan het strand. De dames op de handdoek en ik in de hangmat. Het was nog even spannend omdat er er vlakbij een bosbrandje uitbrak. Dat gebeurd hier regelmatig spontaan en ze gaan ook vaak spontaan weer uit. Zo ook deze.

In de avond lekker gegeten met z’n allen en na weer een Arak momentje op tijd, zo rozig als als een kanon lekker gaan slapen.

 

Dag 17 za 15-9-2018 & Dag 18 zo 16-9-2018 Pulisan, vrij verblijf aan het strand

Omdat we niet de hele dag willen luieren hebben we op aanraden van Vivvie ( zij werkt hier) de wandelschoenen aangetrokken om naar long beach te wandelen. Dit is een strandje hier verder op waar je ook kunt snorkelen en er weinig tot geen wind staat in die baai. Nou is een kilometer of 6 wandelen voor ons een peuleschilletje. Deze wandeling echter was geen peuleschilletje maar een flinke tocht met heel veel steile hellingen en diepe dalletjes. Redelijk moe en bezweet kwamen we uiteindelijk aan bij het groene hek aan de kant van de weg waar we op aanraden van Vivvie gewoon onderdoor moesten kruipen ondanks dat het prive terrein is. Na nog een flinke daling kwamen we aan bij het strandje waar het heerlijk was. Inderdaad geen wind en heerlijk water waar we in gezwommen en gesnorkeld hebben. het is weer prachtig om door een aquarium te zwemmen met mooi gekleurde vissen en mooi koraal. Omdat ze op het resort voor ons een lunchbox hebben gemaakt konden we lekker lang blijven genieten daar. Alle drie zagen we op tegen de klim weer naar boven maar midden in de middag zijn we weer terug gelopen naar het resort. De klim viel inderdaad niet mee maar stukje bij beetje hebben we het weer gered. En dat bij ruim 35 graden.

Eenmaal weer aangekomen hebben we ons eerst verwend met een koude Bintang momentje. Om daarna lekker te gaan douchen onder de campingdouche.. Na nog een Bintang momentje was inmiddels het avondeten klaar waarvan we weer gepeuzeld hebben. Ze kunnen bij Pulisan heerlijk koken. Nog een arak met sprite na en daarna heerlijk gaan slapen omdat de stroom toch uitgaat om 10 uur.

 

Voor zondag staat snorkelen op het programma. Na de lunch zijn we met de boot de zee op gegaan en naar de richting van Longbeach gevaren. Hier hebben we bij rotsen onder leiding van een lokale snorkel jongen prachtig koraal en kleurige vissen mogen aanschouwen. We hebben in Nederland voor de vakantie van die nieuwe volgelaat snorkelmaskers gekocht en die bevallen prima. We zien er wel uit als een stelletje alliens maar dat mag de pret niet drukken. Omdat er ook duikers bij ons groepje waren die een uurtje moesten bijkomen en weer warm worden hebben we nog even aangemeerd bij longbeach waar we nog wat geluierd hebben. Vervolgens zijn we weer de zee opgegaan en zijn we langs andere rotsen gesnorkeld. Wederom fantastisch. We zijn ook nog getrakteerd op het zien van enkele rock fishes wat wel bijzonder schijnt te zijn en een Lion fish.

Na al deze pret weer terug naar het resort gevaren waar we na de lunch nog even lekker aan het strand hebben gelegen. Om niet de hele middag lui te zijn hebben we nog een smal paadje beklommen omdat aan de top daarvan het uitzicht geweldig schijn te zijn. Dit paadje hebben we maar ten dele gehad omdat deze spekglad was van het droge zand . Ellen is ietsje  hoger gegegaan en heeft de foto kunnen maken. De rest van onze laatste dag hier hebben we weer al genietend doorgebracht. Na het eten de rekening betaald van enkele miljoenen roepies en hebben we nog een tijdje zitten praten met Anna de eigenaresse van dit paradijsje.

 

Dag 19 ma 17-9-2018 Van Pulisan naar Tomohon: Minahasa highland excursie

Na het ontbijt en afscheid te hebben genomen van Anna zijn we weer naar het dorpje Pulisan gelopen.

De koffers werden weer gedragen door 3 dorpelingen. Nou respect voor deze mensen hoor. Met een koffer van ruim 20 kilogram op je nek of op je hoofd over een smal bospaadje lopen. Sommige zelfs op blote voeten.

In het dorp stond het busje al klaar met onze gids Mody en zijn chauffeur waar ik de naam weer van kwijt ben.

Het is de bedoeling dat wij onderweg naar de volgende bestemming Tomohon nog enkele excursies gaan doen.

Onderweg hebben we nog wel een genant momentje meegemaakt waar we vreselijk om hebben moeten lachen. Nu is het zo dat de gids meestal achterin op een opklapbare stoel gaat zitten in het busje zodat wij alle ruimte hebben. Bij de eerste stop stapten de meisjes uit en gooiden de deur van het bus je dicht. Ik zie dat gebeuren en zie ook dat ze de gids dus gewoon achterin lieten zitten zonder hem te helpen om het bus je uit te komen. De kreet van don’t forget the guide lieten de meisjes beseffen dat ze inderdaad wat vergeten waren wat enige hilariteit tot gevolg had. Gelukkig maakte de gids er geen probleem van.

De eerste excursie ging naar een Waruga. Dit is een soort kerkhof uit het verre verleden. Dit kerkhof bestaat uit kolommen waarin mensen vroeger in een zittende werden geplaatst vrijwel direct na hun overlijden. Heel soms werden liggend in een graf geplaatst. Aan de soort graven kon je ook zien aan de beelden die er op gemaakt waren wat hun beroep was.  Bijzonder weer hoe ze ook hier vroeger met de dood omgingen. De reis ging vervolgens naar het Tondano meer. Dit is van oorsprong een vulkanies meer. Onderweg kwamen we nog een hele lange loopbrug tegen die gemaakt was van Bamboe. We hebben een heerlijke vis lunch genoten aan het meer. Voordat we gingen lunchen zijn we nog naar Japanse grotten geweest. Een behoorlijk grote grot die in de oorlog in een half jaar is uitgehouwen door indonesiers. Dit in opdracht van de Japanners die daar hun wapens en dergelijke bewaarden en er zelfs een gevangenis is hadden. Nu wordt de grot bewoond door spinnen, vleermuizen, kleine zwaluwen, en ander gespuis.

Ook hebben we nog een potten bakkers dorp bezocht. Hier worden grote potten gemaakt die over heel azie verkocht worden. De klei wordt gevonden rondom het dorp. Hierna gingen we naar Linow meer. Een nog borrelend vulkanisch meer waar het behoorlijk naar zwavel ruikt. Onderweg wist onze gids nog een Arak verkoper op ons verzoek aan te doen. Opa Herry was de plaatselijke verkoper aan de kant van de weg die zo te zien goed rond kon komen van zijn zaakje. Aan de overkant had hij een gigantisch huis met wel 3 auto’s staan. Maar dat mag niet deren, Wij hadden weer een voorraadje Arak van een goede kwaliteit.

Tot slot zijn we nog naar een bedrijf geweest die mooie houten huizen bouwt langs de weg. Als je zo’n huis koopt wordt deze afgebroken en weer opgebouwd waar jij wil. Uiteindelijk kwamen we aan bij Gardenia. Ons logeeradres voor de komende 3 dagen. Prachtige houten huisje in een nog mooiere gigantische tuin met bloeiende planten. Heel mooi hier. Na een welkomsdrankje (kopje thee) en zoete snack hebben we ons huisje ons eigen gemaakt. Na wat op het balkon gedronken te hebben zijn we naar het restaurant gegaan voor een lekker diner.

Ook nu weer zijn we weer vroeg onze bedjes ingedoken en als een blok in slaap gevallen.

Dag 20 di 18-9-2018 & Dag 21 wo 19-9-2018 Tomohon, vrij verblijf

 

Dinsdag

Het was de bedoeling dat we vandaag lekker zouden uitslapen. Dat is ons niet gelukt. Al rond half negen zaten wij aan de ontbijttafel en werden we verrast met een ontbijt die leek op een lunch incluisief nasi. De hoeveelheid daar kon een weeshuis blij van worden. Na gegeten te hebben waar we trek in hadden en dat wegespoeld hebben met de local koffie hebben we ons klaar gemaakt voor een wandeltocht door de stad naar de local market.

Eerst hebben we bij de receptie nog een chauffeur geregeld die ons morgen naar nog wat mooie plekken gaat brengen hier in de omgeving.

Onderweg naar de market hebben we nog geprobeerd te pinnen. Na wel 10 pinautomaten te hebben geprobeerd die niets gaven. En nog bij een bank te hebben geprobeerd geld te krijgen wat alleen maar opleverde dat de man daar zei dat we onze bank maar moesten bellen zijn we er mee gestopt. Wat wel raar was, is dat Karin haar pasje het wel deed. Wat achteraf bleek, was dat de pas van Ellen, de pot en mijn pas spontaan weer op europa waren gaan staan. Uiteindelijk hadden we de market bereikt. Deze markt staat erom bekend dat je bij de slagers de gekste soorten vlees kan kopen. Dat klopt ook wel want we zijn naast de reguliere vleessoorten ook nog vleermuizen, slangen, ratten en hond tegen gekomen. Wij vonden het vergeleken met de vele markten die we al gezien hebben het er niet lekker ruiken en het er viezig uitzien. Karin ging het nog op een gillen zetten toen zij met een groenteman over zijn aardappelen stond te praten terwijl er een rat over haar voeten heen rende. Dit tot groot vermaak van een oud vrouwtje in het groente standje er naast. Zij gierde het uit van het lachen. Na een uurtje struinen op de markt en bij de bushalte van de blauwe busjes nog een kopi ( is hier koffie) gedaan te hebben,zijn we met zo’n Bemo naar het resort gegaan omdat het inmiddels flink was gaan regenen. In ons huisje hebben we nog wat gedronken en gezeten om vervolgens naar de Pagode te lopen. Dit is een chineese tempel hier vlak bij in de buurt. Omdat het weer wat te wensen overliet hebben we de keuze gemaakt weer bij het resort te gaan eten. Dit viel vandaag een beetje tegen helaas. Maar eindelijk was het dan zo ver. Want jullie vroegen je het vast al af…..we hebben weer eens gekeesd. Resultaat 1-0-0 voor  Ellen.

 

Woensdag

Na wederom een zeer uitgebreid ontbijt werden we om negen uur opgehaald door onze bestelde chauffeur. Het eerste doel was het beklimmen van de Mahawu vulkaan. De route daarheen is erg mooi. Wat ook leuk was dat onze chauffeur ons nog wat van de plaatselijke kruiden en specerijen liet zien. Zo weten we nu waar de Snakefruit groeit. Dat de blaadjes van de kruidnagelboom zeer spicy smaakt en dat kaneel van de stam af wordt gesneden in dunne plakjes en vervolgens gedroogd worden in de zon waardoor het omkruld. Je komt een heel eind met de auto. Maar op een gegeven moment moet je het laatste stuk ongeveer 10 minuten een gigantische trap op naar de krater. Je hebt daar een prachtig uitzicht op de omgeving en en op de krater waar nog 1 gat staat te roken ondanks dat deze vulkaan slapend wordt geacht te zijn. Nu kan je via een smal paadje in 40 minuten ook nog de krater in de rondte lopen wat we uiteraard gedaan hebben natuurlijk. 1 kilo lichter en een ervaring rijker kwamen we tenslotte weer bij de auto aan en gingen we weer op weg naar het volgende hoogtepunt. Onderweg nog wel even een kopi gedaan met heerlijke verse maiskoekjes, Het volgende hoogtepunt waren de warm water fonteinen. Op deze plek borrelt er heet water uit de grond waar de locals hun was en zichzelf in doen. Het zag er wel wat vergaan uit daar. Wij zelf zijn een stuk verderop met de auto naar een mooiere natuurlijke bron gegaan waar we heerlijk in het warme water tussen de rijstvelden en palmbomen gedobberd hebben in heerlijk warm water. We hebben hier erg van genoten. De verlate lunch hebben we in een voorstadje gedaan in een lokale tent waar ze kopi met vers gemaakt Bapao met meat of met zwarte pinda verkopen. Dit stadje staat ook bekend om zijn verkoop van pinda’s. Eigenlijk zouden we naar watervallen gaan maar omdat het al laat was en het daar geregend had, en dus gladdig was hebben we daar van afgezien. Wel zijn we nog even naar het amfitheater gegaan om daar van het uitzicht te genieten voordat de reis weer eindigde bij ons resort. Weet je wat overigens ook leuk is hier op Sulawesie, is dat er heel veel verkeersdrempels zijn. Dat is op zich niet bijzonder ware het niet dat deze hier sleeping police genoemd worden.

Vanavond hebben we niet in het restaurant gegeten op het resort maar zijn we de stad ingelopen en hebben we bij de Green garden gegeten op aanraden van onze chauffeur. Het eten was daar verrukkelijk. Alleen de inrichting van de tent zag er niet uit. Weer terug bij onze bungalow hebben we lekker gedouched, gesmeerd en de koffers weer vertrek klaar gemaakt voor ons nieuwe avontuur morgen.

 

Dag 22 do 20-9-2018 Transfer van Tomohon naar het eiland Bunaken

Na wederom een te uitgebreid ontbijt aangeboden hebben gekregen zijn we opgehaald door de chauffeur die ons naar de boot gaat brengen in Manado. Deze chauffeur had er flink de pas in en laveerde ons professioneel door het zeer drukke Manado naar de boot.

Het was laag tij waardoor de koffers de boot werden ingesjouwd door de mannen van Bunaken village die al op lagen te wachten. Zelf zijn we via de aanlegsteiger  via allerlei bootjes ingestapt. We hadden de snelle boot waardoor we als in 20 minuten op het eiland Bunaken waren. Met een soort vracht tuctuc zijn we afgeleverd bij Bunaken village zoals ons resort heet. Na een hartelijk welkom, een rondleiding, en een welkomsdrankje hebben we ons huisje betrokken die we al na een kwartier uitzag of er een bom ontploft was 🙂

Omdat alles zo snel gegaan was hadden we, toen we om 12 in het zwembad lagen amper het gevoel all van de ene plek naar de andere gegaan te zijn. Na de lunch hebben we onze snorkelspullen gepakt en zijn gaan snorkelen. Het was mooi maar het rif waar het schitterend moet zijn zijn we niet gekomen door de harde stroming omdat het vloed werd. We hebben wel genoten en besloten het morgen weer te proberen. Na lekker douchen en insmeren van onze door de zee en zon geteisterde lijven zijn we bij het barretje gaan zitten. En jullie zullen het niet geloven maar ze hebben hier rode wijn. Je kunt kunt het al raden natuurlijk. Die fles hebben wij genietend soldaat gemaakt. Wel netjes maar 1 want je wil niet weten wat die fles kostte.

Het avondeten was heerlijk en na de koffie zijn we naar ons balkon gegaan van het huisje voor een potje Keezen stand nu 2-1-0 voor ElCoKa. Omdat het nog steeds bloody hot was zijn we ook nog even stiekem het zwembad ingedoken omdat we niet wisten of dat wel mocht en iedereen al weg was of lag te slapen. Die afkoeling was heerlijk voordat we zelf ook gaan slapen. We genieten nog even volop van de warmte. Nog even en het is weer over.

 

Dag 23 vr 21-9-2018 & Dag 24 za 22-9-2018 Vrij verblijf op het eiland Bunaken

Vanmorgen redelijk uitgeslapen en na het ontbijt was het dan weer zo ver. De twee poging om te gaan snorkelen. We zijn nu een stukje naar links gelopen en via de mangrove het water ingewandeld. Andere snorkellaars hebben ons gewezen waar we moesten zijn. Nou het is hier werkelijk prachtig. We hebben ongeveer anderhalf uur in het water liggen dobberen met onze maskers op genietend van dit grote aquarium. Eenmaal uit gesnorkeld nog even lekker geluierd met een boek voor dat de lunch klaar was. Na de lekkere lunch en nog een kort moment van rust nemend zijn we het eiland gaan verkennen. Die verkenning bestond uit het lopen naar de aanleg steiger waar een soort klein dorpje is. Na wat geflantaneer zijn we nog een kerk van binnen gaan bekijken. Hier werd ik van harte uitgenodigd achter het spreekgestoelte plaats te nemen in de vorm van de voorkant van een boot. Dit had zoveel indruk op ons gemaakt dat we besloten hebben nog een drankje te gaan nemen bij de beach. Hierna weer terug naar ons paradijsje voor een drankje, zwemmertje, weer een overheerlijk diner. De avond hebben we op het balkonnetje doorgebracht met een flesje wijn en het restje Arak. Voor de arak hadden we geen sprite meer en onze bar was al dicht waarop de dames even naar een tentje verderop gelopen zijn om nog twee blikjes tonic te scoren.

Dag 25 zo 23-9-2018 Transfer naar het vliegveld van Manado voor uw terugvlucht

Onze vlucht van Manado naar Jakarta gaat pas om 18:50. Gisteren hebben we geregeld dat we pas na de lunch weggebracht worden met de boot naar het vaste land en daarna naar het vliegveld. Dit was heel lief van de mensen van het resort, want hoefde we ons totaal niet te haasten en konden we in de ochtend nog wat leuks gaan doen. DE keuze was, snorkelen of het eiland verder verkennen. Het werd het verkennen van het eiland. Met de vissen en de schildpadden hadden tenslotte al kennis gemaakt. Zo gezegd, zo gedaan. Na het ontbijt  zijn we van start gegaan.   Nu de andere kant op als gisteren. Na zo’n 4 km kwamen we bij een splitsing en zijn we rechts af gegaan. Dit pad eindigde na een pittige afdaling in het dorpje aan de zuidkant. Na een wat flesjes water te hebben gekocht hebben we getracht via een andere weg weer op onze route te komen, wat niet gelukt is. Daarom de pittige afdaling, die nu klim was geworden weer genomen en het andere pad gaan volgen. Dit verharde pad werd op een gegeven moment onverhard waarna de twijfels of we wel goed liepen toenamen. Gelukkig kwamen we iemand tegen die zei dat we gewoon door konden lopen. En zowaar na een mini jungletocht kwamen we weer bij het verharde pad aan, ongeveer 2 kilometer van ons resort.

Na deze sportieve uitspatting lekker gaan zwemmen en een welverdiende Mojito gedronken bij het zwembad. Helaas beon alle op zijn eind te lopen. Na de lunch zijn we gaan douchen en de koffers inpakken en voor we het wisten zaten we in de boot iedeeen uit te zwaaien toen we richting Manado voeren.

De terugvlucht ging voorspoedig. Gelukkig sloten de twee vluchten goed op elkaar aan. En omdat we in de nacht vlogen hebben we allemaal redelijk geslapen. De meisjes met een pilletje als hulpmiddel.

Op station Noord zijn hel lief opgehaald door Ilona en einigde deze geweldige en facinerende vakantie weer op onze vertrouwde stekkies.

Verder Bericht

Vorige Bericht

7 Reacties

  1. digioma 7 september 2018

    leuk om te lezen dat het zo naar jullie zin is. prettige dagen gr digioma

  2. digioma 12 september 2018

    weer genoten van jullie reisverhaal. die beelden deden mij ook denken aan de Maya cultuur. veel reis plezier verder. kus digioma

  3. digioma 18 september 2018

    wat weer een heerlijk verhaal vooral die boottocht wat zal Karin daarvan genoten hebben ( dacht het niet) ik vind het wel dapper van haar hoor. groetjes digioma

  4. digioma 20 september 2018

    weer een heerlijk verhaal. wat genieten jullie toch. nog een paar gezellige dagen. gr digioma

  5. digioma 22 september 2018

    het was weer genieten. .lijkt me fantastisch om zo tussen de vissen te zwemmen geniet nog maar even. Woensdag heb ik ook verloren bij het keezen je bent niet alleen hoor, zit in de familie groetjes

  6. digioma 3 oktober 2018

    twee maal fijn dat jullie zo genoten hebben en dat jullie weer gezond terug zijn. op naar de volgende vakantie XXXX

Laat een reactie achter

© 2019 COELKA Vakantie blog

Thema door Anders Norén