Marokko 2017

Na weken van voorbereiding begin dit jaar zijn we nu dan eindelijk onderweg op door ons zelf georganiseerde reis in Marokko.

De route gaat als volgt:

nachten            Plaats                   Accommodatie

1                        Agadir                  Residance Igoudar

3                        Essaourira           Riad Salmiya Dune

2                        Tafraoute             Hotel espace tifawine

1                        Foum Zguid         Masion d’ Hotes Hiba”

2                        Woestijn               Barrio-life

1                        Foum Zguid          Masion d’ Hotes Hiba

2                        Ait Benhaddou    Bagdad cafe

3                        Tinerhir                Hotel Tomboctou

1                        Midelt                    Kasbah Asmaa

3                        Fez                          Riad Fes Palacete

2                        Meknes                  Riad Do’r

3                        Chefchaouen        Dar el Habib

Tanger  Airporti

Om de route op de kaart te zien klik hier

2-9-17. Wacht en reis dag

Het lange wachten is weer aangebroken. Daan was zo lief ons even tussen zijn werk door naar het station te brengen. We hadden een tip van Arnold (broer van Ellen) gekregen om maar op tijd op Schiphol te zijn gezien de drukte waar ook al in de media over werd gerept.

Dus wij op tijd weg. Mijn koffer sneuvelde al op station Zaandam. De wieltjes gingen spontaan scheef staan en er was bijna niet meer mee te rijden. Gelukkig had ik (uit eerdere ervaringen) T ribs mee genomen en deze kwamen direct goed van pas. Na een spoed reparatie op het station tijdens het wachten lijkt het er op dat mijn koffer het wel vol gaat houden de komende 3 weken.

Eenmaal beland bij de incheck balie waren we direct aan de beurt en vroegen we ons af waar die drukte nou was. Maar bij de toen we bij de douane kwamen waren we stom verbaasd…….en nagenoeg lege hal. Voor dat we het wisten stonden we al in de vetrekhal. Veel te vroeg dus.

Daarom maar wat slenteren en wat eten en drinken om de tijd te doden. De meisjes kwamen tot de conclusie dat vertrekhal 2 niet de leukste hal is. Weinig winkeltjes naar hun gading en al helemaal geen Desingual.

We vliegen met Transavia, die wij zelf na onze ervaringen al Transvertragia noemen naar Agadir.

Nou vertraging hadden we weer. Ondanks dat het bij het inchecken rustig was, was het wel heel druk op Schiphol zelf en konden we pas na een half uur opstijgen. De reis ging op zich voorspoedig op wat turbulentie boven Spanje na.

Het vliegveld van Agadir is een leuk klein vliegveld waar je ook met de trap het vliegtuig uit moet. Dat vinden wij altijd geweldig omdat als je uitstapt meteen de warmte kan voelen en de zwoele lucht kan opsnuiven.

De autoverhuurmaatschappij bleek na wat navragen buiten op ons te staan wachten met een bord met onze naam erop. Eenmaal bij de auto bleek het niet de bestelde Dacia Logan te zijn maar een Renault Clio. Even waren we bang dat niet alle bagage er zou passen maar dat bleek gelukkig mee te vallen. Alhoewel het maar net past. Volgens de man van de maatschappij was deze auto gelijkwaardig. Echter daar denken wij wat anders over. Maar ja wel hebben nu wel een auto met alles er op en er aan zo bleek later.

Onderweg naar ons hotel in Agadir deed mijn routeplanner op de telefoon niet helemaal wat ik er van verwachte en moest deze constant aan zien te houden. Karin die ondertussen wat op het scherm in het dashboard zat  te klooien riep ineens…”he we hebben navigatie in de auto”. Daarmee was het probleem met routeplannen voor deze  vakantie ineens opgelost. Lekker hoor zo’n luxe auto waar zelfs, zo bleek nog later ook nog cruise controll in zat.

Het hotel hebben we redelijk snel gevonden ondanks dat deze nogal achteraf lag. Dit hotel hadden we achteraf geboekt omdat we bericht hadden gekregen van Booking.com dat we eerst op het oog hadden in de verbouwing ging.

Dit hotel zag er op de plaatsjes wel goed uit en was spotgoedkoop. Nou plaatjes bedriegen en de lage prijs klopte wel. Volgens ons was dit hotel ook nodig aan verbouwing toe omdat hij bijna uit elkaar viel 🙂

Maar desondanks hebben we wel lekker geslapen hoor. Voor het slapen vroegen we aan de receptie waar we konden eten in de buurt. Hij verwees ons naar de Pizza Hut omdat voor de rest alles dicht was daar ivm met het slachtfeest wat ze de komende dagen gaan vieren hier.

De Pizza was wel erg lekker boven onze verwachting. Bij ons hok hebben we nog 1 wijntje gedronken en zijn behoorlijk verreisd onze bedjes ingekropen, na nog wel eerst een kakkerlak weg hebben moeten jagen.

 

3-9-17

We waren alweer vroeg wakker. We moeten nog even wennen aan het uur tijdsverschil. Douchen was geen succes. Ook hebben we nog getracht om op het kookplaatje wat meer op een roestklomp leek koffiewater op te warmen. Toen het water bijna kookte hadden we geen stroom meer op dat ding en ook de waterdruk viel meteen maar weg. Van het hete water hebben we toch nog koffie weten te fabriceren en toen deze op was zijn we snel op weg gegaan.

Ontbijt was niet inbegrepen dus was het zoeken naar een plek waar we konden ontbijten. Na een kilometer of 10 kwamen we bij een dorpje. Na er eerst doorheen gereden te hebben en niets te hebben gevonden kwamen we later toch een klein kneipje tegen die net open gegaan was.

Voor het tentje zaten allemaal mannen thee te drinken en brood met een schaaltje olie te nuttigen.

Wij hebben de thee overgeslagen en kregen koffie met gekookte melk en heerlijke verse Marokkaanse broden. En dat alles onder de glurende blikken van de mannen daar. Het afrekenen werd ten slotte gedaan op een bierviltje waarbij Ellen het gevoel kreeg dat hij maar wat deed. Maar wat maakte het uit. Het koste bijna niets daar.

We hadden gelezen dat we door de Argan streek zouden rijden. Dus wij opzoek naar een plek waar we Argan olie konden kopen. Helaas….het is nog steeds slachtfeest en alles was dicht leek wel. In een plaatsje onderweg zijn we nog even de Souk over gegaan en hebben daar lekker geslenterd tussen de vele kraampje met meuk, kleding, kruiden enz. waar ook de wespen hoogtij aan het vieren waren. Eenmaal weer onderweg kwamen we een Argan verkoper tegen. Het leuke daar was dat we ook mochten proeven. Het bleek dus dat de olie die we in de ochtend hadden gekregen dus ook Arganolie was. Ook mochten we nog een bruinige substantie proeven die erg leek op de olie die ook tijdens ontbijt werd opgediend mij de Marokkaanse mannen, waarvan wij ons al afvroegen wat dat was. Het blijkt dus Argan olie met honing en noten te zijn. Het smaakt heerlijk naar lekker pindakaas. Na wat olie gekocht te hebben zijn we weer doorgereisd naar Essaouira. Het hotel hadden we zo gevonden en we werden hartelijk verwelkomd door Nadia en haar man van Riad Salmiya Dune zoals hotel heet. Na het inschrijven en veel voorlichting van wat er in de omgeving te doen is zijn we na wat gedronken te hebben op de patio (een leuk dakterras) Essaouera in getrokken. Eerst even een terrasje gepakt aan de Beach na vervolgens lekker met onze blootje voetjes door het water geslenterd naar de dorpje gelopen. Daar zijn we medina in gegaan. Het is hier heel gezellig druk en er er zijn weer de nodige kraampjes te bewonderen. Helaas was er nog veel dicht door het slachtfeest, maar dat mocht de pret niet drukken.

In de avond lekker gegeten bij Restaurant le Mechour waar we zowaar ook nog een flesje wijn konden bestellen.

De avonden zijn wel fris hier en een vestje was wel nodig. Dit hopen we in het binnenland niet meer mee te mogen maken.

Deze leuke dag afgesloten met een wijntje op de patio.

 

3-9-17

Vanmorgen zijn we wat stijvig wakker geworden van de harde bedden maar we hebben wel lekker geslapen. Na een lekkere douche en en nog lekkerder ontbijt zijn de meisjes het dorp ingegaan in de hoop ergens een winkel te vinden waar wijn te scoren is. Ik ben achter gebleven in het hotel en zit lekker op de patio deze blog te schrijven.

Nadat de meisjes terug waren gekomen zonder de verwachte wijn maar wel met verhalen over  de vuilstortplaats die ze hadden gevonden maar achteraf een verkoop plaats van allerlei meuk bleek te zijn hebben het plan opgevat naar het noorden te rijden. Volgens Nadia is het daar erg mooi. Omdat we ook van plan waren ergens aan de kust te gaan picknicken zijn we toen we net onderweg waren naar een grote Carefour supermarkt gegaan. En wat zagen wij……………een grote hal met allemaal alcoholische dranken. Hier hebben we voor een paar dagen wijn ingeslagen. Tegen alle verwachting in bleek de plaatselijke wijn, die overigens erg lekker is daar heel goedkoop te zijn. Na onze fourage daar zijn we op weg gegaan naar het noorden. Alleen brood was nog wel even een dingetje want die was op in de supermarkt. Helaas had het hele kleine winkeltje in het hele kleine badplaatsje ook geen brood meer. Enkele tientallen kilometers verder hebben we wel heerlijk vers Berberbrood, die ter plekke gebakken werd door een oud baasje kunnen scoren in een hippieachtig aandoend badplaatsje. Dit ging niet vanzelf. Navraag bij bij een restaurantje waar ze ook etenswaren verkochten was de route naar de Berber bakker. Even verderop hebben we een heerlijke picknick gehouden aan de kust met prachtig uitzicht op zee en een grote familie die daar ook aanwezig was.

 

Helemaal vlekkeloos ging de rit niet. Ik had gelezen dat je in Marokko in plaatsjes maar 60 km/uur mag rijden. Dat geldt dus ook voor plaatsjes van maar 3 huizen. Het wordt keurig aangegeven door een verkeersbord. Maar ja als Nederlander denk je ach het zal wel loslopen. Niet dus. In de bosjes stond een agent met een laser die ons aanhield en verteld dat ik 67 km/uur had gereden en dat hij mij een bekeuring ging geven. Na veel papierwerk die bij deze auto hoort en meegeleverd was  aan de agent te hebben overhandigd die dit weer aan zijn collega heeft hebben gegeven, begon deze in zijn auto alle gegevens op een ingewikkelde bon te schrijven. De boete was 150 Dirham (is 15 euro). Op zich was het daar best gezellig met de goedlachse agent. Helemaal toen ook een Marokaan aangehouden was, want die rijden dus ook te hard 🙂 ) en aan ons vroeg “hoe gaat het? “ Waarop Karin antwoorde “op dit moment niet zo goed” Dit leverde voor allen een flinke lachsalvo op. Wij zijn in ieder geval een indrukwekkende bon rijker en een stuk voorzichtiger want je ziet ze overal verdekt opgesteld staan met een prachtig blauwe laser.

Tegen de avond zijn we weer terug gereden, en na wat gedronken te hebben op het dakterras van de Riad zijn we met de taxi naar de Medina gegaan om wat te gaan eten. Leuk is dat de taxi daar overdag de vaste prijs heeft van 7 Dirham ( 70 cent) en in de avond 8 Dirham. Ongeacht waar je geen gaat. Je begrijpt natuurlijk dat we daar goed gebruik van hebben gemaakt. Net als de inwoners daar die zelfs boodschappen gaan doen met de taxi’s. Het zijn wel enorme rammelbakken die auto’s maar wat maakt het uit.

In de Medina hebben we in een klein restaurant gegeten onder het genot van life muziek. De Porties waren helaas veel te groot en het enige drankje wat ze nog hadden was Jus de Avocado. Nou dat moet je eenmaal gedronken hebben en daarna nooit meer. Bah.. Na het eten weer met de taxi terug  en na een drankje op het dakterras weer naar bed gegaan.

 

4-9-2017

Na een werkelijk voortreffelijke ontbijt zijn we met een koetsje (kosten ook niks daar) naar de Medina gegaan om op soek naar de souk te gaan. Binnen de Medina heb je allemaal kleine straatjes met verkopers. In elke verschillende souk verkopen ze allemaal het zelfde spulletjes, Heerlijk om daar doorheen te struinen. Hier hebben we ook nieuwe koffers kunnen scoren voor een mooie prijs die wel traditioneel afgedongen moest worden. Na vloeibare pindakaas (traditioneel bereid met verse op een steen gemalen amandelen vermengd met Arganolie en honing),  te hebben gekocht en een kopje thee/koffie te hebben gedronken zijn we terug gegaan naar de Riad om de koffers daar heen te brengen. Hier hebben we nog wat gezeten en zijn daarna weer terug gegaan naar de Medina. Nu lekker lopen met de voetjes in de Atlantische oceaan. Eenmaal weer in één van de souks werden we herkend door een verkoper die ons uitnodigde om een kopje Berber thee te komen drinken. Deze was erg lekker en hier hebben we ook wat van meegenomen tezamen met kruiden die we ook voor thuis nog nodig hadden.

Na nog wat flantaneren zijn we bij Taros, een soort beach café op een dakterras beland waar het heel gezellig was en we nog wat gedronken hebben. Er heerste hier een relaxte sfeer mede door de inrichting met verschillende terrassen. Ook hebben we nog wat staan praten met een waarschijnlijk Amerikaan die mijn blousje erg mooi vond. Tegen etenstijd zijn we naar les 3 Portes gegaan. Ook een aanrader van Nadia. Hier hebben we verrukkelijk gegeten.

Weer terug in de Riad hebben we op een winderig terras nog een  Keesje gedaan. Stand: 1-1-1.

Iedereen dus blij naar bed.

 

5-9-2017

Rond half acht liep het wekkertje af met het geluid van het Carillon van Oudorp. Dat was leuk wakker worden.

Wederom een heerlijk ontbijt en na  uitgezwaaid te zijn door Nadia zijn we op weg gegaan naar Tafraout. Dit is een lange rit dus voor onderweg hebben we weer proviand ingeslagen voor wederom een picknick.Het begin ging best rap. Vooral het stuk tolweg richting Agadir. Na Agadir ga je al snel de bergen in en dan ligt de gemiddelde snelheid al gauw op 60 km/uur.

Onderweg kwamen we nog een geiten kudde tegen. Nou is dat op zich niet zo raar. Allen hier klimmen de geiten de Arganbomen in om daar de blaadjes en vruchten op te peuzelen. Raar gezicht hoor een boom vol met geiten.

De route was wel prachtig. Onderweg kwamen we boven op een berg nog een soort café tegen waar we lauwe frisdrank hebben gedronken en ons eigen brood hebben genuttigd. Kan hier allemaal.

Toen we om 17:00 uur aankwamen in Hotel Espace Tifawine in Tafraout zijn we meteen het half gevulde zwembad ingedoken die ze meteen begonnen op te vullen. Dit onder het toeziend oog van vele Marokanen.

Na een douche en een stiekem wijntje zijn we het stadje ingegaan.

Hier hebben we lekker door het drukke centrum heen gewandeld. Het grappige in Marokko is dat het overdag vrij rustig is in dorpen en steden. Maar als de avond eenmaal aangebroken is dan gaan ze massaal naar buiten. Vooral de mannen. Die zitten dan met z’n allen aan tafeltjes water of thee te drinken. Soms uitgebreid pratend met elkaar maar soms ook zo maar stilzwijgend naast elkaar voor zich uit te staren. Al slenterend kwamen we bij een restaurant waar je buiten of in een soort Berber tent kon eten. Gezien de nu lekkere temperatuur verkozen wij buiten. Het restaurant genaamd Etoile du Sud is een aanrader. Toen we eenmaal zaten vroeg de ober of we een biertje of een wijntje bij het eten wilde. Heel bijzonder want dat maak je hier maar zelden mee. Hier hebben we dan ook dankbaar gebruik van gemaakt en hebben daar ook heerlijk gegeten. Na het eten zijn we weer terug gegaan naar het Hotel waar het laat op de avond nog steeds druk was op het terras rond het zwembad. Het blijkt dat dit een hotel restaurant is met een Berberse inslag waar hele Berberfamilies tot laat in de avond en voornacht komen Pizza eten en wat drinken rondom het zwembad. Gezien de drukte hebben wij er voor gekozen om ons stiekem wijntje maar op een groot leeg balkon te nuttigen met uitzicht op de Berber families.

 

6-9-2017

Lekker uitgeslapen en ons ontbijt genuttigd in het hotel.

Hierna zijn we met de auto noordelijk gereden omdat er bij Tafraout een berg schijnt te zijn waar een Belgische kunstenaar hele stukken van de bergen blauw en rood heeft geschilderd. Inmiddels is het vaalblauw en rose geworden door de zon, maar het blijft wel een indrukwekkend gezicht. Om er te komen moet je wel een stuk offroad rijden maar daar heeft onze Clio geen last van blijkt nu. Na een stukje lopen daar en een andere off the road route kwamen we weer in de bewoonde wereld.

Onderweg terug naar het hotel zagen we nog prachtige palm oases die hier regelmatig te bewonderen zijn. Bij het hotel even gezwommen en ook maar een pizza gegeten die best lekker was. Omdat we de soort souk van Tafraout nog wilde bekijken en ik nog nieuwe slippers nodig heb zijn we de stad nog even ingegaan. Het slipper project is geslaagd en omdat het met deze hitte best lekker is een koud biertje te drinken. Daarom weer naar het restaurant van gisteren avond gegaan. En wat gebeurd er. Ik bestel een biertje want de meisjes hoefden niet. Vervolgens wilde ze wel een slokje met als resultaat dat ik 1 slok op had en de rest door de keelgaten ging van de meiden. Daarom maar weer een nieuwe bestelling gedaan. 😉

Na nog een zwemmertje in het hotel zijn we op zoek gegaan naar een ander restaurant maar die was helaas dicht. Omdat we geen andere konden vinden maar weer op de zelfde plek gegeten. Op de terug weg kwamen we nog langs een klein Berbers bakkertje die ons helemaal uitnodigde om naar zijn hout gestookte oven te komen kijken. Dit bracht ons meteen op het idee morgenochtend bij hem brood te halen en onderweg weer te gaan picknicken.

Naar een stiekem wijntje op ons “prive balkon” zijn we lekker gaan slapen want morgen weer vroeg op voor een lange rit richting woestijn.

 

7-9-2017

Inderdaad op tijd op. Na een joghurtje en een koffie even brood bij de Berber bakker gehaald die vers voor ons gebakken werd. En drinken en kaas te hebben ingeslagen zijn we op weg gegaan.

Het is deels een mooie rit richting Foum Zguid. Door de bergen en langs de oases is prachtig maar en zijn ook stukken waar je alleen maar uitgestrekte vlaktes ziet met alleen maar stenen. Onze picknick hebben gedaan op zo’n vlakte onder een eenzame Acacia boom. Deze bomen groeien hier volop. De vrouwtjes bomen geven de meeste schaduw maar zijn voorzien van takken met gemene prikkels, die als ze op de grond liggen dwars door je slipper heen gaan. De mannetjes bomen hebben bijna geen prikkels maar geven door hun andere groei minder schaduw. Onze picknick was dus onder een vrouwtjes boom waarbij we alert waren op de prikkels. In de loop van de middag kwamen we aan in Foum Zguid. Het hotel Hiba, die 7 kilometer van de stadje ligt verrast je. Als je binnen komt denk “is dat nou een hotel?” maar als je je Europese bril afzet en er met een Marokkaanse blik naar kijkt is het helemaal geweldig. Prima accommodatie met een heerlijk zwembad, goede kamers en je kan er heerlijk eten. De bediening die bestaat uit 1 jongeman is goed zeker als je veel gebruik maakt van Google translate. Dat gaat prima daar want ze hebben Wifi. We mochten zelfs ons eigen meegenomen wijntje bij het eten drinken. Zo te zien zijn ze druk bezig met dit hotelletje op te knappen.

De middag en avond hebben we in en rond het zwembad doorgebracht.

 

8-9-2017

Weer vroeg op. Na het ontbijt was het plan dat we opgehaald zouden worden door Abdulhak, onze gids voor de komende dagen, maar dat ging een beetje mis. Na wat telefoontjes via de jongeman waarschijnlijk de eigenaar van het hotel en de gids zijn we zelf maar het stadje gereden waar we opgewacht werden. Na de auto in de schaduw bij de moskee te hebben geparkeerd, en van een tulband voorzien te zijn, zijn we overgestapt in een Jeep die zijn beste tijd wel gehad had maar het zo bleek het de komende dagen nog prima deed. De deuren zaten met touwtjes dicht behalve 1 deur bij de achterbanken die door de chauffeur met redelijk kracht dicht geslagen moest worden. Na een zeer hobbelige rit van zo’n twee uur kwamen we aan bij het lemen huis van de gids in een oase dorpje midden in de woestijn. Hier hebben we lekker liggen luieren en picknicken onder de vrouwelijke Acacia inclusief de prikkels. Nadat het te heet werd onder de boom vroeg Abduhlak of we in zijn huis wilde komen zitten. Nou die was door gebrek aan wind binnen al helemaal niet uit te houden. Na even binnen zitten hebben we maar snel op zijn binnenplaatsje in de wind plaats genomen in afwachting van de rit de woestijn in. Het was inmiddels al 46 graden geworden.

Nadat het wat afgekoeld was (nog steeds heet) kwam de Jeep weer aanrijden. Nu met3 tenten en 3 helpers (merendeels familie) van Abdulhak. Toen alles was ingepakt startte de rit naar de woestijnduinen. Wat ons opvalt in Marokko is dat ze de hele tijd met elkaar aan het praten zijn. Nou dat is lachen. De chauffeur, de gids en twee helper gingen voor in de Jeep zitten en hebben de hele weg zitten kakelen met elkaar. We hebben ook het grapje gemaakt dat het de hele tijd blablabla was en daar hebben ze erg om moeten lachen. Helemaal leuk werd het toen we in een stuk woestijn kwamen waar de weg door de wind helemaal verdwenen was door een enorme zandheuvel. Terwijl de chauffeur nog zat te twijfelen wat hij zou gaan doen gingen ze zich er allemaal mee bemoeien. Wat bij Karin al de opmerking opriep; “moet je vooral 4 mannen voorin zetten die het allemaal beter weten”.

De rit was prachtig. Vooral veel afwisseling van landschappen zijn er te zien. Soms raakten we ook bijna vast in de zandheuvels maar dat ging elke keer net goed. We hebben ook heel veel kamelen en ezels gezien onderweg. Wat ons leuk verraste was dat we nadat we de woestijn van Jordanië hadden meegemaakt we alle drie tot de conclusie kwamen dat woestijnen wel heel erg verschillend kunnen zijn. Deze woestijn is niet te vergelijken met de woestijn in Jordanië, wat het weer erg boeiend maakte.

Na een woeste rit met de Jeep en de kwekkende Marokkanen voorin kwamen we bij de zandduinen aan. Deze zijn prachtig om de te zien.  Nadat de juiste plek was gevonden gingen de helpers de tenten opzetten en wij zijn met de gids gaan wandelen in de zandduinen. Zo’n duin is niet uit 1 stuk maar bestaat uit vele verschillende ook in hoogte verschillende zandhopen. Het is behoorlijk klimmen zo’n duin op maar ook erg leuk om zo’n steile duin soms tot aan je scheenbenen in het hete zand af te dalen. De meisjes zijn nog de uitdaging aangegaan om een heel hoog duin te beklimmen. Karin heeft het gered samen met de gids. Ellen zat op een gegeven moment helemaal stuk door de warmte en omdat ze geen water mee hadden.

Ik heb op ze gewacht en van een prachtige zonsondergang (achter de duinen) genoten.

Nadat we weer terug waren bij ons kampement die inmiddels stond hebben we de avond lekker luierend en etend doorgebracht onder de sterren hemel die hier werkelijk prachtig is. We hebben dan ook het besluit genomen om buiten te gaan slapen ondanks dat ze prachtige nomaden tenten voor ons hadden opgezet. Dat was heel bijzonder. Terwijl je ligt te slapen lopen de kamelen gewoon door het kamp. Karin zag zelfs nog een civetkat door het kamp scharrelen toen ze even wakker werd. Maar ook flinke torren en ander gespuis vonden het heel gezellig bij ons.

 

9-9-2017

Om rond acht uur werden we redelijk uitgerust wakken. Er werd een heerlijk ontbijt voor ons klaar gemaakt en na het eten werd het kamp afgebroken.  Vandaag staat het bezoek aan een Nomaden schooltje midden in de woestijn op het programma. Dit is een initiatief om de kinderen van de Nomaden ook onderwijs te kunnen geven. Zo’n klasje bestaat uit ongeveer 12 kinderen. Helaas voor ons konden wij de onderwijzer, die ze daar professor noemen, niet ontmoeten. Hij moest uit Zagora komen op een brommertje. Allen deed zijn brommertje het niet en kon hij niet komen. We hebben daar bij  het schooltje nog wel allemaal pennen, schriftjes, potloden en stiften achter gelaten die we hadden meegenomen. Daar waren ze er blij mee. Abdulhak heeft een poging gedaan ons iets Marokaans / Berbers bij te brengen wat niet echt succesvol was.  Als troost zijn we bij een nomade stam uitgenodigd om thee te komen drinken wat ook erg leuk was.

Vervolgens zijn we weer naar het huis van Abdulhak gegaan voor wat luieren en lunchen. Veel meer kan je ook niet doen bij 46 graden. Wat we nog wel gedaan hebben is een traditionele woestijn Hammam  Naast het huis was er een hok waar aan de onderkant van de vloer hout gestookt werd. In die ruimte kon je dan jezelf besprenkelen met heet water en jezelf wassen. En dat in een romantische sfeer met kaarslicht. Nou zou je denken midden in de woestijn in een heet hok zitten is niet lekker. Nou dat viel best mee. Het was heerlijk en je kwam er schoon en opgekikkerd weer uit. Nadat het buiten weer afgekoeld was (evengoed nog zo’n 35 graden) zijn we naar de oase tuin gelopen vlakbij. Hier konden we zien hoe er groeten, henna, enz. verbouwd werd. Ook hebben we nog meegeholpen met courgette zaden te planten in een net aangelegde tuin. Ze pompen daar het water op met een hele oude diesel en laten dan het water door allemaal irrigatiekanalen over het land stromen. Grappig hoor zo midden in the middle of nowhere te zien hoe slim ze daar bezig zijn.

Na het eten stond op het programma een kampvuur te maken en Abdulhak zou samen met nog iemand die trommel bespeeld muziek laten horen op zijn gitaar. Inmiddels was de wind al aangewakkerd tot een kracht van rond de acht en was een vuurtje niet meer te doen. De wind waaide heel hard alle kanten op en we zaten als gauw met tranende ogen naar de muziek te luisteren. Die tranen waren niet van de muziek maar van de rook.

Dan maar zonder vuur. Zittend onder een werkelijk schitterende sterren hemels hebben we van de zwoele avond genoten. We hebben zelfs een een prachtige komeet mogen zien met een geel en rode staart. Schitterend was dat. Dit lijkt echt niet op een vallende ster maar is veel indrukwekkender.

We sliepen deze nacht in het huis van de gids. En omdat er weinig sprake is van ventilatie in lemen huizen hebben we de nacht zwetend in een bloedheet kamertje slapend voor zover dat lukte doorgebracht. Dat was nu echt back to basic 🙂

 

10-9-2017

Na de lunch zijn we weer honkend en bonkend door de Jeep terug gebracht naar Foum Zguin. Onder weg zijn we nog gestopt bij een berg waar allemaal stenen op lagen waar heel duidelijk fossielen in te zien waren. Natuurlijk hebben we een paar kleine fossieltjes meegenomen die al een paar miljoen jaar op ons lagen te wachten. Aldus weer ingecheckt in het hotel. Onze spullen stonden nog gewoon op onze kamers als of we nooit weggeweest waren.

Na een heerlijke plons in het zwembad waren we weer helemaal opgekikkerd.

Vandaag maar eens lekker luieren en deze blog schrijven want ik liep hopeloos achter. De jongeman van het hotel had nog het goede plan om een lunch voor ons te maken die wie heerlijk verorberd hebben. Ellen had inmiddels een probleem gekregen met haar airco. Deze vertikte het nog om zijn koude af te leveren. Na vele pogingen met verschillende afstandsbedieningen en het stroomloos zetten van het hele hotel was de conclusie dat Ellen bij ons op de kamer in het andere bed ging slapen. Hebben we een keer een upgrade  gekregen ging deze op het laatste niet door. 🙂 In de avond zijn we nog met de auto naar het stadje gegaan met het idee langs de vele winkeltjes die we eerder hadden gezien te gaan slenteren. Helaas. Hier was het precies onderom dan we gewend waren, en waren de meeste winkeltjes dicht. Op het plein hebben we nog een klein diner genoten onder het toeziend ook van vele zeer jonge katjes die graag hadden meegegeten. Na nog een drankje en een zwembadsessie zijn we lekker gaan slapen.

 

11-9-2017

Gisteren hebben we besloten om de route naar Ait Benhoudou te gaan rijden via Zagore. Dat is wel een stuk om maar je krijgt dan wel een mooie route door een stuk woestijn en de Draa valei.

Nou dat klopt. De route was erg mooi. Het eerste stuk door de woestijn was leuk omdat het flink waaide. Je reed hele stukken door zandstormen en soms was de weg ook verdwenen onder het zand. Het is wel oppassen geblazen want als je zo’n zandheuveltje in rijdt is het best gladdig. Eenmaal bij Zagora houdt de woestijn op. Hier hebben we eerst koffie gedronken en zijn daarna de Draa valei in gereden. Op deze route rijdt je het ene deel in een negorij van stenen en niks om vervolgens in de vallei een prachtige oase te zien liggen vol met Dadel palmen. Deze dadels die nu rijp beginnen te worden smaken hier vers erg lekker overigens.

Na de vallei rijdt je Ouarzazate binnen. Een vrij grote plaats waar we ook weer wijn en menthol sigaretten konden scoren. Na ook de pin te hebben beroofd zijn we door gereden naar de eindbestemming Ait Benhoudou.

Je komt daar door een half uurtje door de bergen te rijden. Ait Benhoudou is van origine een oude Kasbah die in de berg is gebouwd en helemaal is opgeknapt. Hier wonen nog 4 gezinnen. Tegenover de berg is nu een nieuw dorpje verrezen waar ook ons hotelletje “Cafe Bagdad” ligt.

Hier werden wij hartelijk ontvangen door Mohamed die het grootste gedeelte van zijn leven in Frankrijk heeft gewoond en hier in deze uithoek een uiterst relaxed Guesthouse is begonnen. Een pracht plekje waar de kamers met een zitje buiten rond het zwembad zijn gesitueerd.  En na de lange reis was het heerlijk om het zwembad in te plonzen en daarna te genieten van heerlijk eten, een wijntje en een biertje. En dat alles nog steeds bij een temperatuurtje van rond de 35 graden.

Na het eten zijn wij door Mohamed nog voorzien van de nodige tips om morgen te gaan bekijken. Ook hadden we het idee om nog een wandeling te maken door het dorpje. Hier werd hartelijk om gelachen door Mohamed omdat er niets te beleven valt. Nou dat klopt maar we hebben toch even lekker onder een prachtige sterrenhemel een rondje gewandeld.

Voor het slapen ook nog even een Keesje gedaan. Stand nu: Co 2, El 2, Ka 1.

 

12-9-17

Het plan om naar de oude Kasbah te gaan wandelen hebben we geskipt. Het plan is om deze morgen te gaan doen voordat we weer verder trekken. Op aanraden van Mohamed zijn we naar Fint te gaan. Dat is een klein uurtje rijden. Om daar te komen rijd je eerst richting Ouarzazate. Vlak daarvoor moet je rechts af door een wijk in aanbouw. Dat was wonderlijk. Ze hebben daar een hele grote wijk voorbereid met wegen, elektriciteit hokjes, riool en heeeeel veel straatlantaarns gebouwd maar er staat nog geen huis. Raar om te zien. Aan het einde van de wijk kom je bij een rotonde en rij je de onverharde weg op tussen rotsen en stenen. Eenmaal om de hoek van een zwarte rots rijd je dan het paradijs binnen. Alles is groen, er stroomt water door een riviertje en overal hangen vruchten aan de struiken en de bomen. Op deze plek zijn ook de film opnames gemaakt van Astrix en Obelix en the Passion. Onze gids die zich vrijwillig aan ons op drong maar die het wel leuk wist te vertellen heeft hier ook nog als figurant meegespeeld. Eigenlijk wilden we geen gids maar omdat hij wel heel veel leuke en bijzondere dingen wist te vertellen zijn we met hem meegegaan. Helaas sprak hij alleen Frans maar met veel handen en voeten werken en ons weer terugkerende Fransetaal kennis is het ons gelukt veel van hem te leren. Aan het einde van zijn toer zijn we ook ingegaan op zijn uitnodiging om zijn dorp te gaan bekijken die een kwartiertje over een zeer smal onverhard weggetje rijdend was te bereiken. Ook hier hebben we weer genoten van het paradijs gevoel. Na nog een kopje traditionele thee bij hem thuis zijn we weer terug gegaan en hebben in de Oase bij Auberge Les Terrasses, overigens ook een prachtplek om eventuele te verblijven, een lunch genoten. Bij het wegrijden was het wel lachen. Achter onze auto stond een wel heel erg kreupele man die graag geld wilde hebben voor het passen op onze auto. Nou we hadden graag gezien hoe hij met zijn twee stokken een eventuele belager van onze auto die in geen velden of wegen te zien was, achtena gezeten zou hebben. Vervolgens stond op het programma naar de Kasbah Touarit te gaan. Deze oude Kasbah is van binnen te bezichtigen en je krijgt daar een goede indruk hoe het er vroeger aan toeging.

Natuurlijk mocht een bezoek aan de atlas studio ook niet ontbreken. Hier hebben we een rondleiding gehad tussen de decors van menig film die daar gemaakt is. Grappig is dat ze vertelden dat ze soms 5 maanden aan een decor aan het bouwen zijn voor maar 2 minuten film. Ondanks dat alles nep is waan je je daar in dorpjes, het oude Egypte en Krokodile Dundee settings. Omdat we onderweg een leuk peper en zout stelletje hadden ontdekt in het hotel wilde we deze gaan kopen in de stad. Hier hebben we het afdingen, zoals dat hier hoort, even in praktijk gebracht. Nadat we ze gevonden hadden wilde de verkoper ze kwijt voor 80 Dirham per stuk. Maar na wat onderhandelen en tenslotte na ons laatste bod, die hij te weinig vond weg te lopen, hebben we ze alsnog voor 40 Dirham gekregen.

 

13-9-17

Wederom de wandeling naar het oude Ait Benhoudou geskipt. Op aanraden van de vrouw van Mohammed hebben we een andere route uitgestippeld naar Tinghir. Deze route gaat langs een oude Kasbah genaamd Imidril in Skoura. Daar aangekomen wordt je eerst belaagd door allemaal mannen op brommertjes die je wel even naar de Kasbah willen brengen die wat afgelegen ligt. Maar ervaren als we zijn hebben we die zelf gevonden. In de Kasbah werd ons weer een gids aangeraden. In eerste instantie hebben we dat niet gedaan omdat we het altijd wel lekker vinden zelf allerlei dingen te ontdekken. Deze gids die in eerste instantie niet gewenst was, wis echter zoveel te vertellen dat we toch maar met hem mee zijn gegaan. Het was een leuke en leerzame rondleiding. Eenmaal buiten de Kasbah kon je ook nog een panorama van de omgeving bewonderen. Na wat twijfelen zijn we deze, weer via een onverhard smal pad, toch weer op gaan zoeken. Wederom werden we belaagd door een gids op een fiets. Ondanks dat we zeiden dat we hem niet nodig hadden bleef hij voor ons fietsen en ons van ongevraagd advies voorzien. We hebben hem maar voor ons laten fietsen en verder alle aanbiedingen voor bezichtigingen en dergelijke af te slaan. Aan het einde hebben we hem voor de moeite toch maar 20 Dirham gegeven. In eerste instantie vond hij dat te weinig. Maar nadat wij zoiets hadden van “graag of niet” nam hij het na wat gemopper toch maar aan.

Na een picknick onderweg in een tuin met vijgenbomen zijn we naar de Dades valei of Gorge du Dades gereden. Een werkelijk prachtige route met hele mooie uitzichten, afgronden en scherpe bochten. Karin heeft tijdens de rit de stoel weer fijn geknepen.

Bovenaan de Gorge hebben we genoten van het uitzicht en een drankje en zijn we vervolgens naar Tinghir gereden waar we verblijven in Hotel Tombouktou. Gelukkig hadden we een route planner want erg makkelijk is deze niet te vinden. Aardig verreisd hebben we wat gegeten en gedronken en na een zwembadsessie redelijk vroeg onze bedjes in gedoken

 

14-9-2017

Vandaag hebben we heerlijk geluierd. Lekker een dagje ontspannen aan het zwembad. Alle indrukken van de afgelopen dagen verwerken, lekker lezen en in de middag lekker een koud drankje erbij. Op het moment dat het wat af ging koelen een lekkere warme douche en onze huidjes insmeren met de zelf gemaakte heerlijke aftersun lotion die Karin heeft gemaakt voor de vakantie.

We zijn deze dag de Kasbah niet af geweest en hebben ook lekker gegeten op het terras naast het zwembad.

 

15-9-2017

In tegenstelling tot gisteren zijn wij weer vol energie om avonturen te gaan beleven. Op het programma staat een bezoek aan de Todra kloof en een poging om vandaar een rondrit door de bergen te maken. Toen we de kloof inreden konden we het natuurlijk niet laten om eerst even pootje te baden in de rivier die nog maar weinig water bevatte. De kloof een stukje verder op is erg mooi. Je bevind je dan tussen de hoge rotswanden waar het zonnetje niet kan komen maar een grote hoeveelheid souvenirs verkopers wel. De rit na de kloof was werkelijk prachtig. Enorme vergezichten, hoge bergen, in het begin nog oases maar later alleen nog maar rotsen en stenen. Uiteindelijk kwamen we op het punt waar we de keuze konden maken om, of de zelfde weg terug te rijden of het rondje af te maken. We hebben over de berijdbaarheid van de weg verschillende signalen gekregen. Volgens de een kan het alleen met een 4×4 auto en volgens de andere kan het ook met onze Clio.

Omdat we deze rit graag met een volle tank wilden aanvatten eerst maar even getankt bij een oud aanziende benzinepomp in Imilchil waar we algauw uitgenodigd werden koffie te komen drinken. Eten hebben we maar afgeslagen omdat er weer een picknick op het programma staat.

Tijdens de koffie navraag gedaan bij de mannen daar en met wat handen voeten werk zijn we tot de conclusie gekomen dat de Clio deze rondrit aan zou moeten kunnen. Wij op weg dus.

Eenmaal een stukje verderop was de afslag naar het dorpje Agoudal . Al snel werden we belaagd door kinderen die om Dirhams vroegen. Omdat we daar niet aan doen maar wel een paar zakken Haribo bij ons hadden boden we ze snoep aan. Dat hadden we beter niet kunnen doen. Voor we het wisten hadden we vele bedelende handen in de auto inclusief twee volwassenen. Dus daarom maar raampjes dicht en door. Even later kwam er een jongen naar ons toe die zij dat we verkeerd reden, en hij zou ons wel de juiste weg wijzen naar de N 704 zoals de onverharde weg zou heten. Na een tijdje voor ons uit gelopen te hebben en ons naar een andere weg gebracht te hebben begon ook hij om Dirhams te vragen. Wederom boden we hem snoep aan en hij werd zowaar een beetje agressief. Inmiddels waren er al wat andere jochies bij gekomen en voelde we ons niet erg prettig meer. Wederom ramen dicht en rijden. In het begin leekt de weg, ondanks dat deze onverhard was nog best te doen. Na een kilometer of twaalf werd het wat minder en begonnen we te twijfelen. Om even een overlegje en rokertje te doen de auto even gestopt. En ja hoor…..je zal het net zien komt er een tegenligger aan. Dus even aan de kant zover dat mogelijk is op een smal weggetje. Toen onze auto’s gepasseerd waren stapten er twee Marokkaanse mannen uit en die gingen tot onze verbazing de weg vragen naar het  plaatsje Imilchil verderop waar we net vandaan kwamen. Dat was de omgekeerde wereld volgens ons. Maar ja, service gericht als dat we zijn hebben we de kaart gepakt en hun laten zien waar we nu stonden, en waar ze heen moesten. De twee stonden naar de kaart te staren als een aap naar een roestige spijker. Dus deze maar weer opgeruimd en in het zand getekend hoeveel kilometer het nog was.  Toen ze het snapten en ons probeerden wijs te maken dat wij nog 120 kilometer te gaan hadden, wat helemaal niet kon gingen de mannen op weg. Een kort overlegje aan onze kant heeft ons doen besluiten ook maar om te keren gezien de staat van de weg, de afstand die we nog moesten afleggen door de bergen, en het tijdstip. We hadden er geen zin in om die rit in het donker te gaan maken.

Op de terugweg moesten we weer door het dorpje maar hebben we de jochies kunnen omzeilen.

Het werd dus wel de zelfde weg terug. Maar met dit verschil dat we heen een felle zon hadden en terug een stevige plensbui. Die wij volgens de ober bij het hotel hadden meegebracht. Volgens hem brengen wij geluk omdat regen daar niet veel voorkomt.

Na alle indrukken verwerkt te hebben lekker gegeten bij het hotel. Wat wij zo gezien hebben is er rondom het hotel niet veel aan eetgelegenheid te vinden en het eten smaakt hier heerlijk.

In de avond nog een Keesje gedaan. Stand Co 3, El 3, Ka 1

 

 

16-9-2017

Vandaag vertrekken we naar Middelt.

Na onze koffers naar beneden te hebben gezeuld hebben we uitgecheckt. Die koffers zeulen is wel een dingetje hier in Marokko. We hebben over het algemeen kamer op hogere verdiepingen. Bij aankomst is dat niet zo erg want dan zeulen hun de koffers naar boven voor ons. Naar beneden zijn we meestal zelf aan de beurt. En van liften hebben ze hier al helemaal niet van gehoord 🙂

Er zij twee wegen die naar Middelt leidden. Een snelle route en een route die weliswaar flink omrijdt maar wel mooi lijkt te zijn. De keuze was al snel om de omrit te maken. Het bleek ook een mooie route te zijn. Op een gegeven moment kwamen we een natuurlijke bron tegen. Heel fascinerend om de zien. 1 bron stond zo’n 10 meter in de hoogte te spuiten en rondom die bron waren allemaal kleine bronnetjes die aan het borrelen waren. En dat zomaar in een landschap waar je dat echt niet verwachtte. Enige tijd verder kwamen we nog meer in woestijngebied en werden we verrast door allemaal opgemetselde bulten in het landschap. Omdat we erg nieuwsgierig waren naar wat dit te bekeken had zijn we gestopt om te kijken. Het bleek dat als je op zo’n bult klom je dan in een heel diep gat keek. Even verderop zagen we er ook een tent bij, dus wij daar op af.

Hier kregen we uitleg over die bulten. Het bleek dat deze vroeger gemaakt waren om af te kunnen zakken naar de tunnels die daat onder de grond liepen. In het verleden liepen daar de ondergrondse rivieren doorheen en toen deze droog kwamen te staan ging men er in om fossielen en kristallen te delven. Het leuke was dat we ook zo’n tunnel in konden gaan die verlicht was met kaarsen, wat we natuurlijk ook gedaan hebben.  We wisten dat we onderweg ook nog de “blauwe bron” tegen zouden moeten komen. De bron wordt ook wel Bleue de Meski genoemd. Toen we die eenmaal gevonden hadden bleek dit vandaag de dag een camping te zijn met een groot natuurlijk zwembad waar de bron in uitkomt. Na 150 Dirham aan entreegeld lichter, hebben we de auto geparkeerd en bij het zwembad een plekje in de schaduw gevonden waar we heerlijk hebben gepicknickt. Dat picknicken bevalt ons best goed hier. Het zwembad was wel weer geheel op zijn Arabisch. Mannen in zwembroeken die heerlijk aan het zwemmen en dollen zijn en vrouwen in jurken en hoofddoekjes die voornamelijk aan de waterkant zitten. Er was er maar 1 die aan het zwemmen was in klederdracht.

De rit verder naar Mddelt was mooi. De Kasbah zier er als je aan komt rijden ook mooi uit maar van binnen was het een beetje vergane glorie en licht ook in de Middelt of nowhere. We hebben er wel nog even lekker gezwommen en een drankje gedaan. Na het douche en insmeer ritueel zijn we gaan eten in het restaurant waar we in rap tempo alle gangen aan ons voorbij zaken gaan. Sterker nog. De rekening kwam zelfs gelijk met de koffie.

Gelukkig hadden we wel een balkonnetje waar we voor het slapen nog even lekker nagezeten hebben.

 

17-9-2017

Vandaag reizen we af naar Fes na eerst weer onze koffers naar beneden gezeuld te hebben.

Onderweg was er een enorme omslag in het landschap. Waar we oases, zand en stenen gewend waren werden het nu groene bossen. Op een gegeven moment kwamen we zelfs door een bos waar apen in de rondte liepen. Deze beestjes hebben we nog even gevoerd met olienoten. Als je Fes binnen rijdt is het meteen erg druk. Op een gegeven moment rij je Fes weer uit en denk je dat je verkeerd rij. Dit is gelukkig niet het geval en rij je al snel het oude Fes in. Na een korte zoektocht toch maar het kleine straatje in de Medina in gereden omdat de routeplanner dat aangaf. Voor je het weet wordt je daar een soort parkeergarage ingeleid, en wordt je verteld dat je toch niet verder kan rijden wat ook zo is. Na een prijs te hebben afgesproken kan je daar je auto de komende dagen kwijt. Geholpen door twee aardige jongens zijn we naar onze Riad geleid door de kleine straatjes. Deze Riad hadden we zelf niet kunnen vinden. Het koffers zeulen werd gelukkig ook door hun gedaan. In de Riad die er heel mooi uitziet aan de binnenkant werden we verwelkomd door de schoonmaakster die alleen Spaans sprak en ons thee aanbood. Na wat heen en weer gecommuniceer bleek dat we een uurtje moesten wachten omdat de Patron er nog niet was. Hierop hebben wij besloten daar niet op te wachten en een restaurantje op te zoeken voor de lunch. Het eerste restaurant gelegen in een mooie tuin, en met een heerlijke menukaart en wijn kaart (op schoolborden geschreven) was helaas al dicht en ging pas in de avond weer open. Een restaurant genaamd de Ruined Garden in de buurt was gelukkig wel open en hier hebben we lekker geluncht. Weer terug in de Riad, waar de Patron die speciaal uit Chefchaouen over was gekomen, ons heeft ingecheckt. Nadat dit gebeurd was zijn we direct de Medina in gegaan opzoek naar de Souks.

Wat ons hier in Fes opvalt dat je heel veel “vrijwillige” gidsen op je af krijgt die eigenlijk alleen maar op je geld afgaan. Na eerst een koud biertje te hebben gedronken net buiten de Medina waar ze eerste een grote stenen tafel uit elkaar trokken wat niet de bedoeling was. Zijn we weer de Souk ingegaan. Ons plan was om de leerlooierij zelf te gaan zoeken. Na eerst een vrijwillige gids te hebben afgeslagen hebben we verderop maar wel gebruik gemaakt van een gids omdat volgens hem je de leerlooierijen nooit zelf kon vinden. Deze jongeman heeft ons door de leerlooierij die vreselijk stonk geleidt en dat was best wel interessant. Hij verteld ons ook dat dit de Berber looierij is en dat en nog meer zijn maar dan die van de Arabieren. Weer een projectje dus voor ons. Aan het einde van de tour vroeg hij als vrijwilliger toch om geld. Omdat het best wel interessant was gaven wij hem 100 Dirham. Dit is voor hier, zeker voor een gids een mooi bedrag. Dat pikte hij echter niet en wilde 200 Dirham. Deze heeft hij niet gekregen met als resultaat dat hij nog enkele honderden meters smekend achter ons aan liep. Op een gegeven moment hebben we hem duidelijk gemaakt dat hij op moest houden en vertrok uiteindelijk. We hebben op dat moment wel besloten wat minder soepel te zijn naar de vrijwilligers daar.

Weer terug aan het begin van de Souk konden we in een restaurant een wijntje en biertje drinken. De wijn kregen we vervolgens in colaflesjes en het bierglas was verpakt in een servet. Hoe hypocriet kan je zijn? Maar goed de rekening was er ook wel naar bleek achteraf. Ook dat weer geleerd. Vervolgens zijn we weer terug gegeaan naar Restaurant Cafe Fes (die in de tuin) die nu wel open was en hier hebben we werkelijk geweldig gegeten in een prachtige tuin.

In de Riad nog wat op het dakterras met uitzicht over de Medina wat gedronken. Helaas hebben ze in deze Riad het dakterras vergeten wat het was er een kale bedoening.

 

18-9-2017

 

Na een lekker ontbijt zijn we opzoek gegaan naar een taxi net buiten de Medina. In Fes is de enige Mango van heel Marokko en tja daar moeten we natuurlijk heen. Met name de meisjes natuurlijk. De taxi’s rijden af en aan maar de meeste zijn al vol. Op een gegeven moment stopte er een brommertaxi die ons wel mee wilde nemen. Hij sprak echter alleen Arabisch dus dat werd wat moeilijk. Om een lang verhaal kort te maken kwam het er op neer dat hij de moed niet op heeft gegeven en wij na wat  vertalingen door iemand die hij had opgedoken wij toch plaats namen in zijn bakkie. De weg wist hij ook niet helemaal en onderweg stopt hij regelmatig om de weg naar de Mango te vragen aan taxichauffeurs die hij onderweg tegen kwam. Gewoon midden op de weg overleggen door het open raam van andere taxi’s onder luid getoeter van degene die achte ons stonden. Maar goed….de Mango is gevonden en bleek niets aan gading te hebben zoals gewoonlijk in dit soort landen. Haha. Na wat informatie opgedaan te hebben bij een ober op een terras waar we zaten zijn we naar de Borsj Mall gelopen. Hier hebben we nieuwe Haviannas weten te scoren en tot grote verwondering van mijn kant kwam ook het idee om een Hamburger te gaan eten bij de BurgerKing die daar ook zat. Dat was ook wel weer lekker na al het Arabische eten. Wederom een taxi gescoord (nu wel een normale) en de Medina weer ingedoken. Van te voren hebben we ons goed ingelezen zodat we zonder vrijwilliger lekker onze eigen gang kunnen gaan. Eerst zijn we al struinend over de Souk naar de Medersa dou Inania moskee gegaan. Dit voormalige cultureel en religieus gebouw waar nu ook vrouwen mogen komen was erg mooi om te zien van binnen. Al verder struinend werden we weer lastig gevallen door vrijwilligers die ons de Arabische leerlooierijen wilden laten zien. Voor ons was dat een teken dat we in de buurt zaten en hebben de jochies vriendelijk doch dringend verzocht ons niet meer lastig te vallen. Resultaat was dat wij de leerlooierij zelf hebben gevonden. Vervolgens ging de rit al lopend naar de Fondouk el-Nejjarine gegaan waar een sierlijk fontein zou zijn. Helaas gebouw is mooi alleen het fontein niet meer.

De Karaouine moskee die we wilden bezoeken mochten we helaas niet in omdat we geen Moslims waren. Hoezo discriminatie?

Op place el-Seffarine was het een lawaai jewelste. Hier blijken mannen schalen uit platen te zitten te timmeren op het plein. Ook badhuizen hebben we bekeken. 1 badhuis die in gebruik is mochten de meisjes nog van binnen bewonderen. Toen ik achter ze aan liep werd ik vriendelijk verzocht niet mee te gaan. We teleurstellend hoor 🙂

Na alle bezichtigingen en 13000 stappen verder zijn we weer in Cafe Fez beland waar we wederom heerlijk gezeten hebben. Op een gegeven moment kwam ter sprake dat we Fes eigenlijk wel helemaal gezien hadden maar dat we nog een dag te gaan hadden. Resultaat was dat we het hotel in Meknes hebben gebeld of we een dag eerder konden komen. Dat was geen probleem. Tot onze verrassing kregen we ons geld van de avond die we niet door gingen  brengen in Fez, zonder dat we daarom vroegen terug.

De avond afgesloten op het kale dakterras nog nagenietend van wat we allemaal hebben gezien deze dag.

 

19-9-2017

Vanochtend wat eerder opgestaan om de dag volledig te gaan benutten. Na het ontbijt begon het inmiddels al bekende gezeul met koffers. Eerst alle trappen af in de Riad. Weliswaar met hulp van de dame van de Riad. En daarna door de Medina richting de garage waar de auto stond. Medina’s zijn over het algemeen niet plat hier in Marokko en deze al helemaal niet. Pech voor ons dat de Riad veel lager ligt dan de garage. Na een behoorlijke work-out op de vroege ochtend zijn we aangekomen in de garage. Tijdens het inladen van de koffers kwam er al meteen een wat oudere man bij ons staan en begon alweer meteen om geld te vragen terwijl hij nog niets gedaan had. De garage hadden we tenslotte al vooruitbetaald. Na hem vriendelijk doch dringend gezegd te hebben in het Nederland met veel het woordje NO kwamen we maar moeizaam van hem af. Toen dat gebeurd was hadden we de volgende hadden al aan ons broek hangen die we ook met veel NO’s kenbaar  hebben gemaakt dat we het gebedel om geld nu wel een beetje zat beginnen te worden. Meknes ligt niet zo ver van Fes af en de rit ging, na het verkeersgewoel van van Fes achter ons te hebben gelaten redelijk gemakkelijk.

Tijdens het boekingsproces bij de voorbereiding van de vakantie zijn we altijd op zoek naar bijzondere plekken. Medina’s zijn zo van die plekken. Zoals we ook in Fes hadden meegemaakt en nu ook weer in Meknes. Gelukkig konden we, met behulp van de routeplanners die ik op mijn telefoon heb staan redelijk de plaats vinden waar de volgende Riad zich zou moeten bevinden. Maar met auto bij de Riad ingaan is onmogelijk met al die piepkleine straatjes. Na de auto geparkeerd te hebben bij een “verkeersregelaar” zijn we op zoek gegaan naar de Riad. Een verkeersregelaar is heel normaal in Marokko. Zijn beheren zogenaamd delen van een straat of pleintje en letten dan voor een klein bedrag op je auto en leiden je in en uit je parkeerplaats. Dat zouden ze in Alkmaar ook moeten doen. Zeker gezien het bedrag wat je kwijt bent. 🙂

Maar goed het vinden van een Riad valt vaak ook niet mee. Echter deze keer kregen we te maken met een echte vrijwilliger. Deze man heeft ons keurig naar onze Riad gebracht en geregeld dat de koffers met een karretje en een kruier (ook een vrijwilliger) bij de Riad kwamen. Het resultaat van onze kant is dat we ze dan met plezier daarvoor financieel belonen.

De Riad is prachtig. Het bestaat uit drie panden die aan elkaar zijn verweven waardoor het effect van binnen bijna het zelfde is alsof je door een Medina loopt. Wel heel veel trappen en in en uitgangen binnen. Ook is er een heerlijk zwembad op het dak gemaakt die tot onze verbazing groen water bevat. De eigenaar vertelde ons later dat dit mogelijk kwam omdat hij water uit de bergen heeft gebruikt.

Maar ondanks de kleur hebben we er heerlijk in gezwommen en naast gelegen. De lunch hebben we beneden in het straatje gehaald. Een heerlijk ongezonde Panini met Mergueze worstjes en patat.

Na het luieren zijn we de Souk ingegaan. De Souk van Merkes kwam op ons heel gezellig over. Veel contact met de verkopers zonder dat ze opdringerig zijn en een Souk zoals een Souk moet zijn.

Er is hier ook een heel groot plein de Place el-Hedime waar we natuurlijk zijn geweest. Dit plein lijkt een beetje op het grote plein in Marakesch. Er gebeurd van alles. Dit hebben we nog even zitten bekijken op een terras boven. Het idee was om in de buurt te gaan eten maar we konden zo snel geen restaurant vinden. Om ons ongezonde eetpatroon van de dag voort te zetten hebben we een meeneem pizza gehaald die lekker op het dakterras van de Riad genuttigd hebben.

Beneden hebben we nog een keesje gedaan omdat het boven wat kouder werd. Stand Co 3, El 4, Ka 2

 

20-9-2017

Na het ontbijt en opfrissen zijn we weer naar de Souk gegaan waar we weer heerlijk hebben lopen struinen. Na op het grote plein een grote verse Jus d Orange die we heel veel drinken hier, gedronken te hebben en mensen gekeken te hebben zijn we weer gaan wandelen. Al gauw stuitte we op een koetsje met een alleraardigste man die ons de omgeving wilde laten zien. Resultaat was dat we kilometers stadsmuur hebben bekeken met daarachter soms verrassende zaken als een mooie tuin (de Royal garden), golfbaan, een groot meer en mochten we ook nog even in de voormalige graanschuren kijken. Leuk en leerzaam ritje gehad en onze Franse taal kennis weer wat kunnen oppoetsen.

Na al die moois hebben we in een klein winkeltje allerlei lunch spulletjes gehaald en dit hebben we opgepeuzeld op het dakterras van de Riad.

Na het peuzelen en zwemmen kregen we van een van de jongens van het hotel een adres van een restaurantje in de buurt waar we in de avond heen zijn gegaan. Daar hebben we heerlijk gegeten en nog een tijdje met de eigenaar zitten praten over onder anderen de cultuur tuusen de Arabieren en de Berbers die hier wonen.

Hij vertelde ons ook dat het vandaag oud en nieuw is voor de Islamieten en dat ze dat weer massaal met de families gaan vieren door de nodige lammeren en geiten te gaan slachten.

Natuur raadde hij ons aan het einde nog aan om wat meer te leren over de kruiden in Marokko en al gauw zaten we bij een familie lid weer kruiden te ruiken en de verhalen over de kruiden aan te horen die we al meer gehoord hebben. Deze keer hebben wel wat kruiden gekocht voor thuis omdat we dat toch van plan waren. Maar dit niet voordat we flink onderhandeld hadden over de prijs.

Na nog een wijntje op het dakterras lekker en voldaan gaan slapen.

 

21-9-2017

Na het ontbijt zijn we er op uitgegaan om ook de omgeving van Fes te gaan verkennen. Na eerst onze verkeersregelaar weer een voorschot te hebben gegeven voor de volgende 24 uur, en de afspraak te hebben gemaakt voor weer een plekje als we terug komen zijn we naar Moulay Idriss gereden. Een mooie route langs zeer veel olijfbomen. Vanaf deze plaats  heb je een prachtig uitzicht over de streek en wordt het panorama genoemd. Toen we een stuk naar boven gereden zijn kwam tijdens het inparkeren vrijwilliger 1 al meteen op ons af en begon ongevraagd informatie te verstrekken. Omdat wij inmiddels wijzer geworden zijn hebben we meteen gevraagd of hij geld wilde hebben voor zijn informatie. Hij vond van wel en vroeg 20 euro voor het rondleiden naar de panorama. Dit hebben we vriendelijk doch dringend afgeslagen waarna hij afdroop. Toen we de straat overstaken stond vrijwilliger 2 al klaar. Ook hem hebben we afgepoeierd. Inmiddels wisten we al ook in welke richting we de kleine straatjes moesten beklimmen. Even verderop, als je even stopt in een bocht om te kijken welke kant je op moet stond vrijwilliger 3 al klaar. Deze man hebben we maar meteen genegeerd en droop vervolgens ook maar af.  Toen we zelf de Panorama gevonden hadden stond vrijwilliger 4 inmiddels klaar. Een vuile blik naar hem was voldoende. Na even genoten te hebben van het uitzicht zijn we de daar aanwezige trappen afgedaald. Dat waren er best wel veel. Grappig was als we daar twijfelden waar we heen moesten reageerde de lokale bevolking gewoon door te wijzen waar we heen moesten zonder bijbedoelingen. Na nog wat rondgekeken te hebben op een pleintje en marktje zijn we naar boven gewandeld naar de auto. Dit was geen vals plat hoor maar heel gemeen plat.

Vervolgens zijn we naar Volubilis gereden. Een stadje die opgegraven is en al dateert van voor Christus. En door de eeuwen heen bewoond is geweest Romeinen en Arabieren. Je vind hier nog veel mozaïeken die in de toenmalige badhuizen (en dat waren er veel) die ons nog steeds na Jordanië blijven boeien. Na enkele uren rond te hebben gezworven met een boekje waar Karin uit voorlas kwamen we bij een tentje uit waar we een heerlijke sandwich en een grote Jus d Orange hebben genuttigd. We hebben nog nooit zoveel vitamine binnen gekregen als in dit land. Hierna zijn terug gereden naar onze Riad en hebben nog lekker aan het zwembad gelegen die inmiddels blauw was geworden. Hier hebben wij nog een mooie zonsondergang meegemaakt en zijn vervolgens naar beneden gegaan om te gaan eten. Dit hadden we van te voren gereserveerd in de Riad. Tot onze verbazing was het niet bij de plaatsje achter de receptie maar moesten we enkel blokjes verderop zijn. Dit behoorde ook bij de Riad die voor een deel door deze Medusa heen loopt.

We hebben er heerlijk gegeten met een zelf gebrachte fles wijn omdat ze dat daar niet mogen schenken. Leuk in dit land is dat ze geen wijn schenken maar als je het zelf meeneemt het geen enkel probleem is.

De avond weer afgesloten op het dakterras.

 

22-9-2017

Op naar Chefchaouen. Spreek uit als chef sjouwen. Hier staat ons een appartement te wachten met prachtige uitzichten, zwembad en hottub. Na 4 uur rijden en een tussen stop te hebben gemaakt in Ouezzanne waar we lekker geluncht hebben en Olijfolie te hebben gekocht voor ons en Ilona kwamen we aan in Chefchaouen. Wel mooi hoor want als je de weg er na toe aan komt rijden wordt je verrast door het blauw witte dorp die in de berg is gebouwd. Eenmaal het dorp binnen gereden hebben we de auto geparkeerd op een grote parkeerplaats en zijn we de trap op geklommen het wijkje in. Toen we aan een inwoner alhier vroegen waar onze Riad was werden we naar iemand toegebracht die erg vaag stond te kijken naar ons boeking formulier. Vervolgens werden we na vele trappen omhoog geleid naar de Riad. Dat was 1 grote teleurstelling. Het was een vies hok et in geen velden of wegen een hottub te vinden en ergens beneden een zwembad waarvan je af kan vragen od die er wel bij hoorde. We hebben de man die mee was gelopen maar duidelijk gemaakt dat we dit niet wilde hebben. Volgens ons was hij gewoon overboekt en bood hij ons dit aan. Hij kon wel een dag daarna een appartement regelen maar dat hebben we afgeslagen. De Marokkaanse man die ons al eerder had geholpen heeft ons vervolgens wat andere Riads laten zien maar die waren ook niet naar onze gading. We willen namelijk de laatste dagen in dit lekker weer nog een zwembad. Tussen de vele bezichtigingen zijn we ook bij Hotel Parador geweest maar daar zeiden zij dat ze geen kamers hadden. Na nog naar een hotel gereden te zijn, nog steeds met onze helper, boven op de berg maar erg afgelegen zijn we weer het stadje ingegaan. Om een lang verhaal en de onvrijwillige bezichtiging van het stadje kort te maken is het resultaat dat we nu toch in Hotel Parador zitten omdat de mevrouw van de receptie heel leif ging meedenken. We zitten nu in een luxe suite en morgen moeten we misschien van kamer verwisselen. Officieel is de suite voor 2 personen en toen de dame van de receptie vroeg of we nog iets nodig hadden, en Ellen voor de grap zei “ja een extra bed” reageerde ze spontaan met “ja dat kan”. Met andere woorden we zitten nu chick in een luxe suite met een mooi balkon met uitzicht op de stad. Na een drankje op het terras van het hotel. Wat overigens wat moeite koste om een fles rosé te bestellen omdat het restaurant nog niet open was, kregen wij deze toch na toestemming van de manager.

In de avond zijn we over de avondmarkt gelopen, die direct bij de ingang van het hotel begint, en hebben gegeten in een restaurantje aan de overkant van het hotel. Bij onze hotelkamer stond er vervolgens een ober met een blad vol fruit en water op ons te wachten. Echt luxe hoor 😉

Na nog een drankje op het balkon moe onze bedjes ingedoken.

 

23-9-17

Vandaag lui gedaan.

Eerst hebben we geregeld dat we (met korting) de luxe suite nog kunnen blijven bewonen. Vervolgens zijn we het zwembad ingedoken, en heb ik de blog achterstand weggewerkt.

Wel grappig hoor. Overdag kan je hier geen wijn bestellen. Wat wel kan is de bar bellen vanaf je kamer en als je dan een fles rosé bestel komt er een ober naar je suite met wijn, glazen en een wijnkoeler. Lekker decadent.

In de middag zijn we nog het dorpje ingegaan. Afwijkend van de gebaande paden zijn we in prachtige straatjes en steegjes gekomen die hier prachtig blauw zijn geschilderd. De lunch hebben we genoten op een terras in de Souk. De ober beloofde ons ook nog plechtig dat als we in de avond zouden komen eten hij voor wijn zou zorgen. Nu waren we al van plan om te gaan eten bij een restaurant buiten de souk waar van we wisten dat je daar ook een wijntje kan drinken. Maar we lieten de man op het terras in de hoop door te zeggen dat we nog wel zouden zien. In de avond zijn we nadat we nog even lekker op ons balkonnetje hadden gezeten naar het restaurant gegaan. Helaas…. Deze was gesloten maar zou morgen weer open gaan. Op het terras waar we in de middag waren zeiden ze weer dat ze wijn hadden bij het eten. Maar toch vertrouwden we het niet helemaal. Nadat ze drie keer gevraagd hadden wat we wilden bestellen waarop wij elke keer zeiden dat we eerst een wijntje wilde drinken kwam dan het verwachte antwoord van hun dat de wijn helaas op was, waarop we weggegaan zijn en in het hotel zijn gaan eten ……met wijntje.

Ook hebben we vandaag het plan opgevat om naar het kleine moskeetje te gaan wandelen die we vanuit het hotel boven op een berg zagen staan en waar we elke keer veel mensen rond zagen lopen. De weg erheen kunnen we zo niet ontdekken maar dat zien we morgen wel.

 

24-9-2017

Na het ontbijt zijn we het avontuur aangegaan om naar de moskee te klimmen.

Nadat we eerst via het dorpje en langs een leuke waterval op de weg kwamen was het pad naar de moskee erg makkelijk te vinden. Het was weliswaar een hele klim maar wel de moeite waard omdat je vanaf die plek een prachtig uitzicht hebt over de stad en de omgeving. Wat we van beneden zagen vanuit ons hotel, was dat er ook een Berber kerkhof op de helft van de berg lag. Het leek er op dat er een heel smal paadje heenliep bergafwaarts. Nieuwsgierig als we zijn ging de route niet terug over het gebaande pad, maar over het hazenpad. Dat viel tegen. Op een gegeven moment moest je het pad er maar bij bedenken. Omdat we geen zin hadden eerst weer naar boven te klimmen hebben we maar ons eigen pad gekozen en zijn uiteindelijk stapje voor stapje op onze slippers aangekomen bij het kerkhof. Na even uitrusten en genieten van de omgeving zijn we weer verder naar beneden gelopen richting ons Hotel. Hier hebben we de middag nagenietend op het balkon, op het terras en in het zwembad doorgebracht. Gelukkig was het restaurant waar we gisteren waren nu wel open. Hier hebben we even lekker gezeten, gegeten en gedronken. Ons inspannend en luierdag hebben we afgesloten op het balkon en alvast opruimen van onze spulletjes want morgen gaan we helaas weer naar huis.

 

25-9-2017

Gisteren hadden we al besloten om maar op tijd weg te gaan omdat de gemiddelde snelheid gewoon laag ligt. Dus op tijd ons bedje uit. Het uitzicht vanuit het balkon was prachtig omdat het halve dorp onder de wolken zat. Na het ontbijt en de auto inladen gingen we op pad naar het vliegveld van Tanger. Wat de hele vakantie een feit was, was nu dus niet zo. De weg er heen was erg goed berijdbaar waardoor de gemiddelde snelheid nu wel hoog lag. Resultaat…..veel te vroeg op het vliegveld. Na een kopje koffie buiten het vliegveld maar besloten om nog even naar Tanger te rijden.

Tanger is echt een grote stad en echt het drukke centrum durfden we niet echt in te gaan omdat we wel weer op tijd bij het vliegveld moesten zijn. Daarom in een buitenwijk op een terras ons laatste kopje zeer zoete muntthee mar genuttigd om vervolgens weer naar het vleigveld te rijden. Daar was het wachten op de man van het leasebureau die net als in Agadir weer ergens buiten op het parkeer terrein op ons zou wachten. Uiteindelijk hebben wij hem zelf gevonden en na wat gesteggel over de wel heel erg vieze auto waarvoor wij geen schoonmaakkosten wilden betalen (het is tenslotte een huur auto) de papieren in orde gemaakt om vervolgens naar het vliegveld te gaan waar het lange wachten weer is aangebroken.

De vluchten ( we moesten overstappen op Madrid) gingen voorspoedig en toen we op tijd arriveerden op Schiphol stond Bart ons al op te wachten om ons weer naar huis te brengen.

 

 

 

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

1 Reactie

  1. Cor 18 maart 2018 — Berichtauteur

    test test

Laat een reactie achter

© 2019 COELKA Vakantie blog

Thema door Anders Norén